Доштами ёрӣ ба сидқи ороста

داشتم یاری به صدق آراسته

Ҳамнишинии дил чу ман бархеста

همنشینی دل چو من برخاسته

Гуфт Найшобӯр чун маъмур буд

گفت نیشابور چون معمور بود

Ҳамчуи фирдавси барин пари ҳур буд

همچو فردوس برین پر حور بود

Фитнаи гаштам бар бутии соҳиби ҷамол

فتنه گشتم بر بتی صاحب جمال

Мубтало будам ба ишқаш чанд сол

مبتلا بودم به عشقش چند سال

Дар ба даст оварданаш бишитофтам

در به دست آوردنش بشتافتم

Баъди умрӣ ногҳш дарёфтам

بعد عمری ناگهش دریافتم

Гуфтамаш эй ҳамчуи бахтами тези пой

گفتمش ای همچو بختم تیز پای

Дар сухан бо ман забонии бргшоӣ

در سخن با من زبانی برگشای

ё дилам дарёб ё ҷонам бигир

یا دلم دریاب یا جانم بگیر

Сар даровар варна хӯнам дар пазир

سر در آور ورنه خونم در پذیر

Раҳмаш омад гуфт хотири ҷамъи дор

رحمش آمد گفت خاطر جمع دار

Сабр кун то чун шавад фарҷоми кор

صبر کن تا چون شود فرجام کار

Баъди муддатҳо ки ҷустам дар пеш

بعد مدتها که جستم در پَیَش

Бар умедӣ то куҷо ёбам кеш

بر امیدی تا کجا یابم کَیَش

Давлатами тартиб истеъдод кард

دولتم ترتیب استعداد کرد

Длстонми як шабӣ меод кард

دلستانم یک شبی میعاد کرد

Аз қазои он шаб ки ӯро ваъда буд

از قضا آن شب که او را وعده بود

Аз фараҳ ногоҳ хобам дар рабӯд

از فرح ناگاه خوابم در ربود

Дилбар омад бар серум чун бингаред

دلبر آمد بر سرم چون بنگرید

Ошиқи ошуфтаро хуш хуфта дид

عاشق آشفته را خوش خفته دید

Бар сари болин ман бинвишт ва рафт

بر سر بالین من بنوشت و رفت

К-эии гронҷони марди ошиқ кӣ бихуфт

کای گرانجان مرد عاشق کی بخفت

Хуш бихуфт эй хонаи бахтати хароб

خوش بخفت ای خانه بختت خراب

Худ маро дигар набинӣ ҷуз бихоб

خود مرا دیگر نبینی جز بخواب

Чун шудам бедор бар ҷустами зи ҷо

چون شدم بیدار بر جستم ز جا

Мардум аз ҳасрати пас аз чандини раҷо

مردم از حسرت پس از چندین رجا

Рқъаҳи ороми ҷон бар хондам

رقعه آرام جان بر خواندم

Хӯни зи мижгон дар канори аФшондм

خون ز مژگان در کنار افشاندم

Кардам аз баси нои умедии ҷомаи чок

کردم از بس نا امیدی جامه چاک

Бар сари аФшондми зи бахти хуфтаи хок

بر سر افشاندم ز بخت خفته خاک

Хуфта будам гарна корами рафта буд

خفته بودم گرنه کارم رفته بود

Чун шудам бедори ёрами рафта

چون شدم بیدار یارم رفته

Буд умри мъшўқисти баси чолоку чуст

بود عمر معشوقیست بس چالاک و چست

Айш кун чандон ки ҳам зонуии тест

عیش کن چندان که هم زانوی تست

Зиндагонии пеши ман он дилбараст

زندگانی پیش من آن دلبرست

Каз пеши дастам ба ҳасрат бар сараст

کز پَیَش دستم به حسرت بر سرست

Гар буд мақсӯди азу ҳосил шавад

گر بود مقصود ازو حاصل شود

Варна бояд боз каз пешати Ромад

ورنه باید باز کز پیشت رمد

Ҳарчӣ мехоҳӣ бигир аз дилбарат

هرچه میخواهی بگیر از دلبرت

Кӯ чунон наравад ки боз ояд ?бирт

کو چنان نرود که باز آید برت

Оҳи коби ҳасратам аз сари гузашт

آه کاب حسرتم از سر گذشت

Давлат омад хуфта будам бар гузашт

دولت آمد خفته بودم بر گذشت

Бахти мёмд вале ман хуфта ам

بخت میامد ولی من خفته ام

ӯ парешон нест ман ошуфта ам

او پریشان نیست من آشفته ام

Чист мардии сари зи худ бртоФтн

چیست مردی سر ز خود برتافتن

Ҷаҳд кардани нафасро дарёфтан

جهد کردن نفس را دریافتن

Хешро чун нек бишносӣ ба хеш

خویش را چون نیک بشناسی به خویش

Пас ҳиҷоб нафас бурдорӣ зи пеш

پس حجاب نفس برداری ز پیش

Баъд аз он ҳақро ба ҳақ бояд шинохт

بعد از آن حق را به حق باید شناخت

ӯ буд кӯро ба ӯ бояд шинохт

او بود کو را به او باید شناخت

ӯ ба ӯ яъне ба нури нур ӯ

او به او یعنی به نور نور او

Нур ӯ аънӣ ба ҳақи дастур ӯ

نور او اَعْنی به حق دستور او

Қисса дигар бихоҳам боз гуфт

قصه دیگر بخواهم باز گفت

Зонка дар мондам зи соили баси шигифт

زانکه در ماندم ز سایل بس شگفت

Ҳамчуи ман саргаштае як рӯзи хост

همچو من سرگشته‌ای یک روز خواست

То шавад маълумаш аз ман қиблаи рост

تا شود معلومش از من قبله راست

Аз сӯии машриқ ишорат кардамаш

از سوی مشرق اشارت کردمش

Лоҷарам бар худ буруни оўрдмш

لاجرم بر خود برون آوردمش

Боз менашнохтам шеб аз фароз

باز می نشناختم شیب از فراز

Машриқ аз мағриб ки майдонаст боз

مشرق از مغرب که میدانست باز

Гуфт тарсое бадв гуфтам балӣ

گفت ترسایی بدو گفتم بلی

Нестам аз қавми тарсоён вале

نیستم از قوم ترسایان ولی

Қибла тарсоем ар гардад бадал

قبله ترسایم ار گردد بدل

Оядам дар каъбаи имони халал

آیدم در کعبه ایمان خلل

Ман надонам қиблаи ало рӯй дӯст

من ندانم قبله الا روی دوست

Қиблаи ман ҳар куҷо кӯҳаст ӯст

قبله من هر کجا کوهست اوست

Як ҷиҳатро машриқ ва мағриб якеаст

یک جهت را مشرق و مغرب یکیست

Ман яқинамгар туро борӣ шаккӣаст

من یقینم گر ترا باری شکیست

Рӯй дар миҳробу дили ҷой дигар

روی در محراب و دل جای دگر

Карда дар бозори савдоӣ дигар

کرده در بازار سودای دگر

Каъбаи дили пок бояд доштан

کعبه دل پاک باید داشتن

Тухми тоъати пок бояд коштан

تخم طاعت پاک باید کاشتن

Ниятатгар ноқис ва нопок нест

نیتت گر ناقص و ناپاک نیست

Қибла аз ҳар сӯ ки кардӣ бок нест

قبله از هر سو که کردی باک نیست

Мард агар дар каъбаи сидқ ва сафост

مرد اگر در کعبه صدق و صفاست

Қибла аз ҳар сӯ ки медорад равост

قبله از هر سو که میدارد رواست

( марди ҳақро машриқ ва мағриб якеаст

(مرد حق را مشرق و مغرب یکیست

Ман яқинамгар туро борӣ шаккӣаст )

من یقینم گر ترا باری شکیست)

Ғайри азин дигар набошад мазҳабам

غیر ازین دیگر نباشد مذهبم

Бар ҳамин мазҳаб бидорӣ ё рабам

بر همین مذهب بداری یا ربم

эй ниёзам бо сегон кӯии ту

ای نیازم با سگان کوی تو

Ман кӣам то қиблаи созам рӯй ту

من کی ام تا قبله سازم روی تو

Чун маниро ҳади ин савдо буд

چون منی را حد این سودا بود

Лофи ин ҳазрат задани ёро буд

لاف این حضرت زدن یارا بود

Ман ки бошам то намозӣ бошудам

من که باشم تا نمازی باشدم

Бо ту дар хилват ниёзӣ бошудам

با تو در خلوت نیازی باشدم

Дар дуо вақте ки науммат мибрм

در دعا وقتی که نامت میبرم

Ларза аз ҳайбат фитад бар пайкарам

لرزه از هیبت فتد بر پیکرم

Аз ту ёд овардан он касро хатост

از تو یاد آوردن آن کس را خطاست

Каши дил аз ёди ту як соъат ҷудост

کش دل از یاد تو یک ساعت جداست

Бо ту мисатонро намозӣ дигараст

با تو مستان را نمازی دیگرست

Аҳли маъниро намозӣ дигараст

اهل معنی را نمازی دیگرست

Шуд чу тавфиқу ҳидояти додиим

شد چو توفیق و هدایت دادییم

Аз ҷаҳони ҳосил хат озодӣем

از جهان حاصل خط آزادییم

Ғайби донои айби мо бар мо бапуш

غیب دانا عیب ما بر ما بپوش

Чун хатои бахшеи хато бар мо бапуш

چون خطا بخشی خطا بر ما بپوش

Бар ъаноёт ту дорем эътимод

بر عنایات تو داریم اعتماد

Аз ту тавфиқ аз гунаҳкорони ҷиҳод

از تو توفیق از گنهکاران جهاد

Даст муҳкам карда дар ҳабли алўрид

دست محکم کرده در حبل الورید

Бодмони тавфиқи тоъат бар мазид

بادمان توفیق طاعت بر مزید

Бо сар афсона рафтам зини мақом

با سر افسانه رفتم زین مقام

То кунам дар бози гардидани тамом

تا کنم در باز گردیدن تمام

Бори дигари Ардабӣли он тираи хок

بار دیگر اردبیل آن تیره خاک

Боз пас кардему рстим аз ҳалок

باز پس کردیم و رستیم از هلاک

Аз пули коғазгарони беруни шудем

از پل کاغذگران بیرون شدیم

Зон кҳстон низ дар ҳомӯни шудем

زان کهستان نیز در هامون شدیم

Манзилӣ чанд дигар кардем соз

منزلی چند دگر کردیم ساز

То расӣдани хуши хуши андари шеру ёз

تا رسیدن خوش خوش اندر شیر و یاز

Шеру ёзӣ чун риёзи хулди хуш

شیر و یازی چون ریاض خلد خوش

Рӯзу шаб будем ҷамъии бодаи каш

روز و شب بودیم جمعی باده کش

Хуши ҳарифоне ба ғоят бе назир

خوش حریفانی به غایت بی نظیر

Тезфаҳму базлаи гӯйу нуктаи гир

تیزفهم و بذله گوی و نکته گیر

Ҷумлаи ширини мантиқу қодири калом

جمله شیرین منطق و قادر کلام

Дар фунуни ҳазли ваҷди ҳаряки тамом

در فنون هزل وجد هریک تمام

Тоҷи муншии ёри некӯи эътиқод

تاج منشی یار نیکو اعتقاد

Бо ман он собити қадам дар иттиҳод

با من آن ثابت قدم در اتحاد

Шеваи дасти ародот пеш кард

شیوه دست ارادات پیش کرد

Каз муроотами мурӣд хеш кард

کز مراعاتم مرید خویش کرد

Рӯҳи маҳзии ҷони покӣ бе шаккӣ

روح محضی جان پاکی بی‌شکی

Беғулу ғаши зоҳиру ботини яке

بی غل و غش ظاهر و باطن یکی

Бехудам каз хештани бастади маро

بی‌خودم کز خویشتن بستد مرا

Бо ваем яъне замони бастади маро

با ویم یعنی زمان بستد مرا

Ореи ин бод аз ҳавоӣ дигараст

آری این باد از هوای دیگرست

Иттисоли мо з ҷое дигараст

اتصال ما ز جایی دیگرست

Аз ҳаёти осоиши он дам дида ам

از حیات آسایش آن دم دیده ام

Каши ҷамол рӯй хуррам дида ам

کش جمال روی خرم دیده‌ام

Ҳақ ёрӣ дорад андари гарданам

حق یاری دارد اندر گردنم

Кофарӣ бошад Фромш карданам

کافری باشد فرامش کردنم

Бо ваем як ҳафтае пайванд буд

با ویم یک هفته ای پیوند بود

Вази мулоқоташ дилам хурсанд буд

وز ملاقاتش دلم خرسند بود

Рӯзгорами ҳафтае тимор хӯрд

روزگارم هفته ای تیمار خورد

Ҳам ба охири феъли бад бар кор кард

هم به آخر فعل بد بر کار کرد

Гарчи як чанде ҳузураш дод даст

گرچه یک چندی حضورش داد دست

Лек ҳангоми видоъами пои баст

لیک هنگام وداعم پای بست

Гов на дўристи ин гардуни бад

گاو نه دوریست این گردون بد

намедиҳад шери аввалу охири лагад

می‌دهد شیر اول و آخر لگد

Бахтам ар чанд эҳтиёт ва ҷаҳд кард

بختم ار چند احتیاط و جهد کرد

Чархами охири ҳанзали андар шаҳд кард

چرخم آخر حنظل اندر شهد کرد

Иттифоқ афтод моро зон диёр

اتفاق افتاد ما را زان دیار

Сӯии Абҳар омадан бе ихтиёр

سوی ابھر آمدن بی اختیار

Кӯч кард урдӯ ба тавфиқи илоҳ

کوچ کرد اردو به توفیق اله

Озими қасри сқрлқи подшоҳ

عازم قصر سقرلق پادشاه

Оқаро фармон шуд аз соҳибқирон

آقه را فرمان شد از صاحبقران

Бар ақаб рафтан ба ғайр аз нукарон

بر عقب رفتن به غیر از نوکران

Мо ба ҷамъ аз манзили қнқўри алонг

ما به جمع از منزل قنقور الانگ

Боз гаштем аз фалак бигузашта бонг

باز گشتیم از فلک بگذشته بانگ

Корҳо бар ваҷҳи аҳсани сохта

کارها بر وجه احسن ساخته

Хонаи дил бо тараби пардохта

خانه دل با طرب پرداخته

Ман чу мурғии рафтаи берун аз қафас

من چو مرغی رفته بیرون از قفس

Чун буд итлоқи ошиқ аз ҷарас

چون بود اطلاق عاشق از جرس

Ростии ҳангоми раҷъат бо ватан

راستی هنگام رجعت با وطن

Раҷъат ҷонаст мутлақ бо бадан

رجعت جانست مطلق با بدن

Сайр кардан дар ҷаҳони хуш олимӣ аст

سیر کردن در جهان خوش عالمی است

Лек онро каши мусоҳиб ҳамдамӣ аст

لیک آن را کش مصاحب همدمی است

Дар сафар мавқуф набӯд бе ҷазаъ

در سفر موقوف نبود بی جزع

Хосса чун бошад мусофир бе тамаъ

خاصه چون باشد مسافر بی طمع

Гар тафарруҷро касе ғурбат кунад

گر تفرج را کسی غربت کند

ё ба даъвати азм ҳар турбат кунад

یا به دعوت عزم هر تربت کند

Ихтиёрӣ бошадаш некӯ буд

اختیاری باشدش نیکو بود

Манзилу мрҳл ба даст ӯ буд

منزل و مرحل به دست او بود

Гар чунин бошад мусофирро сафар

گر چنین باشد مسافر را سفر

Бар мурод хештан ёбад зафар

بر مراد خویشتن یابد ظفر

Варна ҷузи хӯн хӯрдан ва ҷон канданаш

ورنه جز خون خوردن و جان کندنش

Ҳосилӣ набӯд сифорати карданаш

حاصلی نبود سفارت کردنش

Даст дар ҳам дод ҳар навъи иттифоқ

دست در هم داد هر نوع اتفاق

То муяссари гашти гаштӣ дар Ироқ

تا میسر گشت گشتی در عراق

Дар ду боРом котФоқ афтод сайр

در دو بارم کاتفاق افتاد سیر

Ранҷа тар будам ва лек осӯдаи хайр

رنجه تر بودم و لیک آسوده خیر

Ҳар куҷо дар дили таваққуфи майл буд

هر کجا در دل توقف میل بود

Гӯйӣ аз баси кӯҳи болои сайл буд

گویی از بس کوه بالا سیل بود

Меҳнатами осӯда кӣ бгзоштӣ

محنتم آسوده کی بگذاشتی

Қисматами муҳлати надодии чоштӣ

قسمتم مهلت ندادی چاشتی

Ман дар ва биниҳода бе ороми ҳуш

من در و بنهاده بی آرام هوش

Рост бар овози кӯчи оҳанги гӯш

راست بر آواز کوچ آهنگ گوش

Халқ аз баси ваъдаи фардои сутӯҳ

خلق از بس وعدۀ فردا ستوه

Карда мехи хаймаҳо муҳкам чу кӯҳ

کرده میخ خیمه ها محکم چو کوه

Мард боистӣ ки хӯн хӯрдӣ ба ҷабр

مرد بایستی که خون خوردی به جبر

Ҳамчуи Айюб иқтидо кардӣ ба сир

همچو ایوب اقتدا کردی به صیر

Эътибори халқро даври замон

اعتبار خلق را دور زمان

Ҳам бигирад сахт ва ҳам надиҳади амон

هم بگیرد سخت و هم ندهد امان

Мштғл кӣ буд беасбобу барг

مشتغل کی بود بی اسباب و برگ

То ба таб розӣ шавад гирад ба марг

تا به تب راضی شود گیرد به مرگ

Баси нзории баси зи дунё сар битоб

بس نزاری بس ز دنیا سر بتاب

Кавсар боқӣ наёбӣ дар сароб

کوثر باقی نیابی در سراب

Сурбаи сари ҳолот дунё ҳаст ҳеҷ

سربه‌سر حالات دنیا هست هیچ

Ҳамчуи карами фила бар худ бар мапӣч

همچو کرم فیله بر خود بر مپیچ

Хуфтагонро сари пар аз хоби ғурур

خفتگان را سر پر از خواب غرور

Кӣ чу бедорони бароянд аз Фтўр

کی چو بیداران برآیند از فتور

Чун ҳамеи доне ки роҳи ҳирсу оз

چون همی دانی که راه حرص و آز

Мард мустағриқ кунад бар худ дароз

مرد مستغرق کند بر خود دراز

Ҳамчуи мардон азм кун бар хези ҳон

همچو مردان عزم کن بر خیز هان

Дар азобии хештанро во Раҳон

در عذابی خویشتن را وا رهان

Дили надории зони чунон бе ҳосилӣ

دل نداری زآن چنان بی حاصلی

Аз сафар кун тавба ё аз бедилӣ

از سفر کن توبه یا از بیدلی

Подшоҳи нафас аноӣ диласт

پادشاه نفس انای دلست

Ҳар чаҳ неи дили хост кӯшиш ботиласт

هر چه نی دل خواست کوشش باطلست

Дил чу султонаст аъзои лашгарӣ

دل چو سلطانست اعضا لشگری

Лашгариро нест бар султони сиррӣ

لشگری را نیست بر سلطان سری

Ҳар кро набӯд гзир аз ногузир

هر کرا نبود گزیر از ناگزیر

Мӯътакиф бар остонаши гӯи бимир

معتکف بر آستانش گو بمیر

Чун надорад тоқати ҳиҷрони дӯст

چون ندارد طاقت هجران دوست

Зон макон ғоиб набояд шуд ки ӯст

زان مکان غایب نباید شد که اوست

Бар сари оташи нишастани пеши ёр

بر سر آتش نشستن پیش یار

Ба ки бар болини ҷами давр аз диёр

به که بر بالین جم دور از دیار

Тохтем алқсаҳ то Абҳари ду рӯз

تاختیم القصه تا ابهر دو روز

Бар тулӯъи ахтар гетӣ фурӯз

بر طلوع اختر گیتی فروز

Аз бурун дар шаҳр оварадем рахт

از برون در شهر آوردیم رخت

Мунтазир токӣ шавад бедори бахт

منتظر تاکی شود بیدار بخت

Карда меоди онкӣ мон бошад мақом

کرده میعاد آنکه مان باشد مقام

Ҳам ба Абҳар то расад оқои бком

هم به ابهر تا رسد آقا بکام

Рӯзҳо бо бахт ғавғо доштем

روزها با بخت غوغا داشتیم

Интизори роҳ оқо доштем

انتظار راه آقا داشتیم

Қурби як ма ҳар ду чашмами зи интизор

قرب یک مه هر دو چشمم ز انتظار

Панҷ шаш тан бар сар раҳ карда чор

پنج شش تن بر سر ره کرده چار

Чашми ман ху карда аз баҳри нисор

چشم من خو کرده از بهر نثار

Дам ба дами ёқӯту лаъли андари канор

دم به دم یاقوت و لعل اندر کنار

Тифли чашмам борҳо мекард ҷаҳд

طفل چشمم بارها می کرد جهد

То бурун уфтад магар аз ҳабси маҳд

تا برون افتد مگر از حبس مهد

Дояаш яъне Ромад дар бар гирифт

دایه اش یعنی رمد در بر گرفت

Ҳамчуи модари меҳрбонӣ дар гирифт

همچو مادر مهربانی در گرفت

Зери шеърӣ чун шаби ҳиҷрони сиёҳ

زیر شعری چون شب هجران سیاه

Хӯн ба ҷой шер додаш чандгоҳ

خون به جای شیر دادش چندگاه

Он чунон бемори Тифл дида хӯрд

آن چنان بیمار طفل دیده خورد

Каш ба хуноби ҷигар парварда кард

کش به خوناب جگر پرورده کرد

Аз хаёли дӯсти чашмами дардманд

از خیال دوست چشمم دردمند

Гар ғуборӣ дошт бар рӯйиш фиканд

گر غباری داشت بر رویش فکند

Дидаро пайкор бо дил чун бирафт

دیده را پیکار با دل چون برفت

То бидон ҳад каз намехӯн бирафт

تا بدان حد کز میانش خون برفت

Гуҳи зи дарди чашму гоҳ аз дарди дил

گه ز درد چشم و گاه از درد دل

Рӯзу шаби микндм аз девори гул

روز و شب میکندم از دیوار گل

Наргисам каз ғунча андак бушковед

نرگسم کز غنچه اندک بشکفید

Лола Эй дидам сиёҳии нопадид

لاله ای دیدم سیاهی ناپدید

Наргисӣ чун лолаи пари хӯн то ба лаб

نرگسی چون لاله پر خون تا به لب

Наргиси аҳмар ки дидаст эй аҷаб

نرگس احمر که دیدست ای عجب

Буд бар хӯни рехтани чашмами далер

بود بر خون ریختن چشمم دلیر

Зонка чашмам буд ҳамчун чашми шер

زانکه چشمم بود همچون چشم شیر

Бастаи пеши мардумаки хунини ттқ

بسته پیش مردمک خونین تتق

Доманаш чун домани оли уфуқ

دامنش چون دامن آل افق

Оташи дили шуъла бар чашмам кашид

آتش دل شعله بر چشمم کشید

Дӯдаш инак дар сар калакам расед

دودش اینک در سر کلکم رسید

Гар зи дили ваз дида хоҳам гуфт боз

گر ز دل وز دیده خواهم گفت باز

Ин ҳикояти қисса Эй гардад дароз

این حکایت قصه ای گردد دراز

Неи сари афсонаи биллоҳи алъзим

نی سر افسانه بالله العظیم

Кам сар худ нест аз умеду бим

کم سر خود نیست از امید و بیم

Пер кард андари ҷавонии ғурбатам

پیر کرد اندر جوانی غربتم

Сайр кард аз зиндагонии ғурбатам

سیر کرد از زندگانی غربتم

Не чаҳ мегӯям худоёи дасти гир

نی چه میگویم خدایا دست گیر

Носипосӣ нест узрам дар пазир

ناسپاسی نیست عذرم در پذیر

Корҳо мавқуф вақтаст эй ахӣ

کارها موقوف وقتست ای اخی

Бо қазои беҳтар будгар кам чхӣ

با قضا بهتر بود گر کم چخی

Ҳар ки пеш аз вақти корӣ пеш рафт

هر که پیش از وقت کاری پیش رفت

Аз паии нуқсони кор хеш рафт

از پی نقصان کار خویش رفت

Ҳарчӣ пеш ояд ба ҷуз тақдир нест

هرچه پیش آید به جز تقدیر نیست

Дафъи ҳукми рафтаро тадбир нест

دفع حکم رفته را تدبیر نیست

То буд рӯзии зи дарди Абҳарам

تا بود روزی ز درد ابهرم

Софи шоҳикӣ ба Қойин кӣ хӯрам

صاف شاهیکی به قاین کی خورم

То буд дар банди ҳиҷрони пои сахт

تا بود در بند هجران پای سخت

Бар висолам кӣ шавад фирӯзбахт

بر وصالم کی شود فیروزبخت

Ҳар кҷонони порае бояд шикаст

هر کجانان پاره ای باید شکست

Мекунад тақдирати онҷои пои баст

میکند تقدیرت آنجا پای بست

Чун ҳавола шуд ба ҷои дигари об

چون حواله شد به جای دیگر آب

Дар сар андозад қазо аз баси шитоб

در سر اندازد قضا از بس شتاب

Чун ба ҷаҳд аз мо намегардад қазо

چون به جهد از ما نمی‌گردد قضا

Баъд азин моиему таслиму ризо

بعد ازین ماییم و تسلیم و رضا

Ҳарчӣ пеш ояд барон инкор нест

هرچه پیش آید برآن انکار نیست

Халқро бо нек ва бо бад кор нест

خلق را با نیک و با بد کار نیست

Баъд аз он ёрӣ равон кардем зуд

بعد از آن یاری روان کردیم زود

Бар нишаст асбӣу ғўшӣ дар фузуд

بر نشست اسبی و غوشی در فزود

То бибинад каз фалак тақдир чист

تا ببیند کز فلک تقدیر چیست

Дар сқрлқи ин ҳама таъхир чист

در سقرلق این همه تأخیر چیست

Баъди рӯзӣ чанд дигари интизор

بعد روزی چند دیگر انتظار

Бар сипоҳи ғами саромади рӯзгор

بر سپاه غم سرآمد روزگار

Давлат гум бӯда боз омад бадар

دولت گم بوده باز آمد بدر

Мужда оварад аз паии фатҳу зафар

مژده آورد از پی فتح و ظفر

Аз вусӯли мақдами оқои амид

از وصول مقدم آقا عمید

Онкии бодои умру ҷоҳаш бар мазид

آنکه بادا عمر و جاهش بر مزید

Шахс бе ҷони мроҳӣ боз кард

شخص بی جان مراحی باز کرد

Марҳами ҷони пар аз кӣ боз кард

مرهم جان پر از کی باز کرد

Рӯзи якшанбеи зи Абҳари бомдод

روز یکشنبه ز ابهر بامداد

Дар рабиъи алохраҳи фирӯзу шод

در ربیع الاخره فیروز و شاد

Рағми душманро бкоми дӯстон

رغم دشمن را بکام دوستان

Бози гардидеми сӯии қаҳистон

باز گردیدیم سوی قهستان