эй номи хушати ҷавҳари шамшери забон ҳо
ای نام خوشت جوهرِ شمشیرِ زبانها
Пайвастаи изоин силсилаи занҷири баён ҳо
پیوسته از این سلسله زنجیرِ بیانها
Рӯзи азал аз баҳри нисори қадами ту
روز ازل از بهرِ نثارِ قدمِ تو
Маҳзун шуда дар махзани дили нақди равон ҳо
محزون شده در مخزنِ دل نقدِ روانها
Он дам ки набӯд аз ғаму шодии асарӣ буд
آن دم که نبود از غم و شادی اثری بود
Ҷоми ғами ту соғари машрӯбии ҷон ҳо
جام غم تو ساغرِ مشروبیِ جانها
Аз рости равони тири ғамати хости нишоне
از راستروان تیرِ غمت خواست نشانی
Хами гашт аз ин бори гарони пушти камон ҳо
خَم گشت از این بارِ گران پشتِ کمانها
Бо инки аён нест турои тир ва камоне
با اینکه عیان نیست تو را تیر و کمانی
Пайкон ғамат карда баҳри синаи нишон ҳо
پیکانِ غمت کرده به هر سینه نشانها
Гаштам чу алифи вори зи ағёри ҷарида
گشتم چو الف وار ز اغیار جریده
Дидам алифи қади ту бар лавҳи ҷинон ҳо
دیدم الف قد تو بر لوح جنانها
Чандон ки гушӯдам назар эй дӯст надидам
چندان که گشودم نظر ای دوست ندیدم
Ҷузи нури алии мазҳари ҳасанат ба аён ҳо
جز نور علی مظهر حسنت به عیانها