Дил ки сокин шудаи бкўии ниёз

دل که ساکن شده بکوی نیاز

Хуши броҳти ниҳода рӯй ниёз

خوش براهت نهاده روی نیاز

То знози ту соғарии нӯшам

تا زناز تو ساغری نوشم

Микшми бода аз сабуии ниёз

میکشم باده از سبوی نیاز

То диҳад оби сарви нозат ро

تا دهد آب سرو نازت را

Гашта ашкам равон биравӣ ниёз

گشته اشکم روان بروی نیاز

Хоки Кувайт ки манба файз аст

خاک کویت که منبع فیض است

Хуши биФзўдаҳи обрӯии ниёз

خوش بیفزوده آبروی نیاز

Сарви нозати ниёзмандон ро

سرو نازت نیازمندان را

Ҳар замон мекашад басӯии ниёз

هر زمان میکشد بسوی نیاز

Зоҳиди ин саркашӣ наад аз сар

زاهد این سرکشی نهد از سر

Гар кашад коса аз кадуии ниёз

گر کشد کاسه از کدوی نیاز

Бениёзаст гарчи нури алӣ

بی نیاز است گرچه نور علی

Судаи брхоки аҷз рӯй ниёз

سوده برخاک عجز روی نیاز