Субҳаст соқии хез ва даҳ он соғари дӯшина ро

صبحست ساقی خیز و ده آن ساغر دوشینه را

Каз занги ғам чун оина созад мсФии сина ро

کز زنگ غم چون آینه سازد مصفی سینه را

Бурқаъи бмоҳт то бчнд аз зулфи мишкӣни афканӣ

برقع بماهت تا بچند از زلف مشکین افکنی

Дар знк мапаснд ӣнқадар эй сангдили ойӣна ро

در زنک مپسند اینقدر ای سنگدل آیینه را

Дар кунҷи сина то бкии ганҷии ту пинҳон мекунӣ

در کنج سینه تا بکی گنجی تو پنهان میکنی

Башикан тилисм ва боз кун борӣ дар ганҷина ро

بشکن طلسم و باز کن باری در گنجینه را

То созадам якбораи тани овораи зини дайри куҳан

تا سازدم یکباره تن آواره زین دیر کهن

Хезу бҷомм дар фикан он бодаи дерина ро

خیز و بجامم در فکن آن باده دیرینه را

Афтодам аз афсурдагии он оби оташи табъи кӯ

افتادم از افسردگی آن آب آتش طبع کو

То хезаму сӯзами бабри ин хирқаи пашмина ро

تا خیزم و سوزم ببر این خرقه پشمینه را

Зоҳиди биё чун ошиқон бар ҷомаи ҷони чокзн

زاهد بیا چون عاشقان بر جامه جان چاکزن

То чанд дузӣ аз риё бар пораи тани пина ро

تا چند دوزی از ریا بر پاره تن پینه را

То беди нурӣ аз алӣ шуд хилвати аъёни ҷлӣ

تا بید نوری از علی شد خلوت اعیان جلی

Рӯзӣ ки кардӣ мнҷлӣ аз ҷайби ғайби ойина ро

روزی که کردی منجلی از جیب غیب آئینه را