эй ҷалолат гашта мроти ҷамол

ای جلالت گشته مرآت جمال

Ваии ҷамоли ту аёни андари ҷалол

وی جمال تو عیان اندر جلال

Офтобӣ чун ҷамолати лами изл

آفتابی چون جمالت لم یزل

Худ нтобед аз сипеҳри лоязол

خود نتابید از سپهر لایزال

Зотши шамъи дили афрӯзи рахт

زآتش شمع دل افروز رخت

Сӯхтаи парвонаи сонами пару бол

سوخته پروانه سانم پر و بال

Дар санои шкрстони лабат

در ثنای شکرستان لبت

Тӯтии табъам шудаи ширини мақол

طوطی طبعم شده شیرین مقال

Сокинони кӯии ишқатро бас аст

ساکنان کوی عشقت را بس است

Касрат ва ваҳдат биравят хату хол

کثرت و وحدت برویت خط و خال

Соқем мастасту миризди баҷоам

ساقیم مست است و میریزد بجام

Ъошқонро май зи минои висол

عاشقانرا می ز مینای وصال

Аз дил ва ҷон кист ҷузи нури алӣ

از دل و جان کیست جز نور علی

Муҳтарами андари ҳарими зулҷалол

محترم اندر حریم ذوالجلال