эй зобу ранги оризати шодобии гулзорҳо

ای زاب و رنگ عارضت شادابی گلزارها

Ҳар хор гулзорӣ шавад гар бигузарӣ бар хорҳо

هر خار گلزاری شود گر بگذری بر خارها

Аз куфри зулфат эй санам зикрӣ барояд аз ҳарам

از کفر زلفت ای صنم ذکری برآید از حرم

Бар гардан ҳар зокирӣ шуд сбҳаҳ чун зуннорҳо

بر گردن هر ذاکری شد سبحه چون زنارها

Мехост Монӣ то кашад нақшӣ чу хатати доимо

میخواست مانی تا کشد نقشی چو خطت دایما

Бо гардиши даврон ӯ бар гирд шуд паргорҳо

با گردش دوران او بر گرد شد پرگارها

Нгшоидмгар боғбон бар рухи дарии зи он гулистон

نگشایدم گر باغبان بر رخ دری ز آن گلستان

Гирам чу мурғии ошён дар рахнаи деворҳо

گیرم چو مرغی آشیان در رخنه دیوارها

Розӣ ки дар дили солҳо аз халқи пинҳони доштам

رازی که در دل سالها از خلق پنهان داشتم

Ашки равонам фош кард охири сари бозорҳо

اشک روانم فاش کرد آخر سر بازارها

Дӯшами бсдри мстбаҳ хуш гуфт тарсои зода

دوشم بصدر مصطبه خوش گفت ترسا زاده

Коҳнги чангу ҷом меосон кунад асрорҳо

کاهنگ چنگ و جام می آسان کند اسرارها

Тобед то нури алӣ аз машриқи ҷону дилам

تابید تا نور علی از مشرق جان و دلم

Тобон шудаи зи оби гулами хуршед вааш анворҳо

تابان شده ز آب گلم خورشید وش انوارها