Дӯш омад бабри он соқии маҳваши мо ро

دوش آمد ببر آن ساقی مهوش ما را

Соғарӣ дод аз он бодаи биғши мо ро

ساغری داد از آن باده بیغش ما را

Гар мушавваш на дили шефтагони хост чаро

گر مشوش نه دل شیفتگان خواست چرا

Зулфи ошуфта ӯ кард мушавваши мо ро

زلف آشفته او کرد مشوش ما را

Оташӣ дод каз он бодаи бадан шуъла кашид

آتشی داد کز آن باده بدن شعله کشید

Хирқаи зуҳду риёи сӯхт дар оташи мо ро

خرقه زهد و ریا سوخت در آتش ما را

Хонаи пари нақш ванигор ар набӯд бокӣ нест

خانه پر نقش و نگار ار نبود باکی نیست

Сина аз нақш ва нигораст мунаққаши мо ро

سینه از نقش و نگار است منقش ما را

Мутриб аз нури алии хуши ғазал нағз бихон

مطرب از نور علی خوش غزل نغز بخوان

Ки згФтори хушаши дил шудаи сархуши мо ро

که زگفتار خوشش دل شده سرخوش ما را