Бскаҳ кард оҳи вФғон дар ҳасрати гули андалеб

بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب

Ғунчаро шуд чок бар тани ҷомаи сабру шикеб

غنچه را شد چاک بر تن جامه صبر و شکیب

Дили бикунад аз шохи тӯбоу гул ҷинат нахост

دل بکند از شاخ طوبی و گل جنت نخواست

Икнзр ҳркў бидид он ҳасани хуби длФриб

یکنظر هرکو بدید آن حسن خوب دلفریب

Бугсаладгар риштаи умрами саросар чун аҷал

بگسلد گر رشته عمرم سراسر چون اجل

Нгслди он аҳду пимоникаҳи бастам бо ҳабиб

نگسلد آن عهد و پیمانیکه بستم با حبیب

Нола кардан гарчи пешати шева ушшоқ нест

ناله کردن گرچه پیشت شیوه عشاق نیست

Кӣ тавонам кард пинҳони дарди худро аз табиб

کی توانم کرد پنهان درد خود را از طبیب

То шудам меҳмон ишқат ҳаст бар хон фалак

تا شدم مهمان عشقت هست بر خوان فلک

Ҳар шабами қурси қамари нон , хӯшаи парвини збиб

هر شبم قرص قمر نان، خوشه پروین زبیب

Малик дил шуд гарчи аз ғавғои хайли ғами хароб

ملک دل شد گرچه از غوغای خیل غم خراب

Мерасад шоҳӣ ки ободаши намояд анқариб

میرسد شاهی که آبادش نماید عنقریب

Шодбош ва ғам махӯр аз бахти нофармон ки ҳаст

شادباش و غم مخور از بخت نافرمان که هست

Ҳар нишебиро фароз ва ҳар фарозиро нишеб

هر نشیبی را فراز و هر فرازی را نشیب

Кӣ буд андешааш аз қисмат хон фироқ

کی بود اندیشه اش از قسمت خوان فراق

Онкӣ чун нури алии васл тўош бошад насиб

آنکه چون نور علی وصل تواش باشد نصیب