Соқии биё дар ҷом кун онбодаҳи глФом ро

ساقی بیا در جام کن آنباده گلفام را

То реша аз дили бркнми хори ғами айём ро

تا ریشه از دل برکنم خار غم ایام را

Пинҳони зи мардум то бкии нӯшами бзири хирқа май

پنهان ز مردم تا بکی نوشم بزیر خرقه می

Бепарда хоҳам то чу ҷам дар дасти гирами ҷом ро

بی پرده خواهم تا چو جم در دست گیرم جام را

Ҷуз хоранд ва ҳам бадал нагузошт аз шодии гул

جز خاراند و هم بدل نگذاشت از شادی گل

Он ба ки оташ дар занами хошоки нангу номаро

آن به که آتش در زنم خاشاک ننگ و نامرا

Ҷоӣикаҳ бо тнбўру неи қозӣу муфтии хӯрда май

جائیکه با طنبور و نی قاضی و مفتی خورده می

Чун мӯҳтасиб уфтад бпии риндони дрдошом ро

چون محتسب افتد بپی رندان دردآشام را

Ин саҷдаи ту дмбдми саргаштаи пеш ҳар санам

این سجده تو دمبدم سرگشته پیش هر صنم

Тавҳиди хоҳии ҷуз яке башикан ҳамаи асном ро

توحید خواهی جز یکی بشکن همه اصنام را

Чун нур бар ором дил будам длоромии ҳавас

چون نور بر آرام دل بودم دلارامی هوس

Охири длором он шудам каз дили бабради ором ро

آخر دلارام آن شدم کز دل ببرد آرام را