Булбул ки зи ишқ гул нолад ба гулистон ҳо
بلبل که ز عشق گل نالد به گلستانها
Шаб то саҳар ар набӯд аз зорем афғон ҳо
شب تا سحر ار نبود از زاریم افغانها
Танҳо на ҳамин булбули ноло буд аз дардат
تنها نه همین بلبل نالا بود از دردت
Каз дасти ғамати гулро чокаст гиребон ҳо
کز دست غمت گل را چاکست گریبانها
Бо ҳеҷ мусулмонӣ нагузошта ӣмонӣ
با هیچ مسلمانی نگذاشته ایمانی
Ҳндўбчаҳи холат дар ғорати имон ҳо
هندوبچه خالت در غارت ایمانها
Гуфтам ки бсўзонм дар миҷмари дили авдат
گفتم که بسوزانم در مجمر دل عودت
Дил рафт кунун аз каф зон ҷавдати эҳсон ҳо
دل رفت کنون از کف زان جودت احسانها
Чашмат кунад аз абрӯ чун азми камондорӣ
چشمت کند از ابرو چون عزم کمانداری
Сад даста фурӯ гирад тир аз сафи мижгон ҳо
صد دسته فرو گیرد تیر از صف مژگانها
Баси тири ҷигар дузат ояд ба дили ришам
بس تیر جگر دوزت آید به دل ریشم
Дили риш ба хӯни пайваст аз ковуши пайкон ҳо
دلریش به خون پیوست از کاوش پیکانها
Ҳар аҳд ки худ бастии охир ҳама бишикастӣ
هر عهد که خود بستی آخر همه بشکستی
эй ъҳдшкн то кӣ бшкстни паймон ҳо
ای عهدشکن تا کی بشکستن پیمانها
Умрии дили ғампарвар чун барда ба дардати сар
عمری دل غمپرور چون برده به دردت سر
Ҷузи дарди тўош дигар набӯд ғами дармон ҳо
جز درد تواَش دیگر نبود غم درمانها
Чун нур касе ёбад тарафи ҳарами васлат
چون نور کسی یابد طرف حرم وصلت
Каз дида ғам созад ӯ таии биёбон ҳо
کز دیده غم سازد او طی بیابانها