Даромад аз дирами маи хлътии дӯш

درآمد از درم مه خلعتی دوش

Гирифтам то саҳари тангаш дар оғӯш

گرفتم تا سحر تنگش در آغوش

Бпоиши хостми гуҳи даст бар даст

بپایش خاستم گه دست بر دست

Ба пешаш гуҳ нишастам дӯш бар дӯш

به پیشش گه نشستم دوش بر دوش

На печидами сар аз ширину талхаш

نه پیچیدم سر از شیرین و تلخش

Бнўшидми зи дасташи заҳр бо нӯш

بنوشیدم ز دستش زهر با نوش

Бъолм ҳар крои рӯз ва шабӣ ҳаст

بعالم هر کرا روز و شبی هست

Шабу рӯзи ман онзлФу баннои гӯш

شب و روز من آنزلف و بنا گوش

Чгўими ман зи саҳбои хаёлаш

چگویم من ز صهبای خیالش

Ки барад аз чашми хоб ва аз серуми ҳуш

که برد از چشم خواب و از سرم هوش

Бирав воъиз ки ҷузи пайғоми ишқаш

برو واعظ که جز پیغام عشقش

Марои ваъзи ту чун бодаст дар гӯш

مرا وعظ تو چون باد است در گوش

Фаромӯшаш насозам борӣ аз дил

فراموشش نسازم باری از دل

Кунад сад боРом аз дилгар фаромӯш

کند صد بارم از دل گر فراموش

Чисон дар оташ ишқаш насузам

چسان در آتش عشقش نسوزم

Ки дарёии ғамаш дар дил занад ҷӯш

که دریای غمش در دل زند جوش

Чаҳ нур аз ишқ гуяд ҳар чаҳ гуяд

چه نور از عشق گوید هر چه گوید

Чаро созад лаб аз гуфтори хомӯш

چرا سازد لب از گفتار خاموش