эй лаъл меолудат аз ҷӯши шукри файёз

ای لعل می آلودت از جوش شکر فیاض

Чун баҳри кафи ҷавдат ҳар сӯзи гуҳари файёз

چون بهر کف جودت هر سوز گهر فیاض

Грбоди барангезади хокии зи сари Кувайт

گرباد برانگیزد خاکی ز سر کویت

Дар дида буд моро чун кӯҳли басари файёз

در دیده بود ما را چون کحل بصر فیاض

Баси об гуҳар карда дар ҷӯии сухани ҷорӣ

بس آب گهر کرده در جوی سخن جاری

Гардӣда лаби хушкам чун дидатар файёз

گردیده لب خشکم چون دیده تر فیاض

Имсоки фақиронро бо бухли мадаи нисбат

امساک فقیران را با بخل مده نسبت

Нахл ар чаҳ ғанӣ табъаст омад бсмри файёз

نخل ار چه غنی طبعست آمد بثمر فیاض

Маъюб ки микўшд дар айби ҳунармандон

معیوب که میکوشد در عیب هنرمندان

Чун худ ҳама айбаст набӯд чаҳ ҳунари файёз

چون خود همه عیبست نبود چه هنر فیاض

Манъам ки буд хониш аз неъмати алвонаш

منعم که بود خوانش از نعمت الوانش

Бояд гуҳари конаш чун маъдани зари файёз

باید گهر کانش چون معدن زر فیاض

Ҳаргизи бҷҳони файзӣ зоҳир нашуд аз зулмат

هرگز بجهان فیضی ظاهر نشد از ظلمت

Нураст ки мебошад чун шамсу қамари файёз

نور است که میباشد چون شمس و قمر فیاض