Яке рӯз рафтам бглгшти боғ

یکی روز رفتم بگلگشت باغ

Ки аз булбул ва гул бигирам суроғ

که از بلبل و گل بگیرم سراغ

Бидидам гирифтаи ниҳоли гулӣ

بدیدم گرفته نهال گلی

Бадастии суроҳеи бадастии аёғ

بدستی صراحی بدستی ایاغ

Суроҳеи зи ғунчаи аёғши зи гул

صراحی ز غنچه ایاغش ز گل

Вази аиндўи ҳазорон шудатар димоғ

وز ایندو هزاران شده تر دماغ

Бахуд гуфтам ин шоҳидӣ бӯда аст

بخود گفتم این شاهدی بوده است

Ки дилҳо басӣ кард , чун лолаи доғ

که دلها بسی کرد، چون لاله داغ

Кунун шоху баррагӣ дгрбиш нест

کنون شاخ و برگی دگربیش نیست

Ки гуҳи булбулаши бишиканади гоҳи зоғ

که گه بلبلش بشکند گاه زاغ

Баҳорон гуласт ва ба даии хорбн

بهاران گلست و به دی خاربن

Саҳари ҳизуми матабау шаби чароғ

سحر هیزم مطبه و شب چراغ

Чу ҳоли ҳамаи оқибати ин буд

چو حال همه عاقبت این بود

Чаҳ нур аз ҳама ба ки гирами фироқ

چه نور از همه به که گیرم فراغ