эй номи ту вирд ҳар забонӣ

ای نام تو ورد هر زبانی

Бе номи ту кӣ буд замонӣ

بی نام تو کی بود زمانی

Дрҳичи даҳани мҷуи нишонаш

در هیچ دهن مجو نشانش

Бе номи тугар буд забонӣ

بی نام تو گر بود زبانی

Гуё брх аз ҳилоли абрӯ

گویا به رخ از هلال ابرو

Тир нигаҳат кашад камоне

تیر نگهت کشد کمانی

Чун зулфу рахти надидаи чашмӣ

چون زلف و رخت ندیده چشمی

Ошӯби дилии балои ҷонӣ

آشوب دلی بلای جانی

Гмгштаҳи водии ғамат ро

گمگشته وادی غمت را

Ҷузи номи куҷо буд нишоне

جز نام کجا بود نشانی

Шабҳо бингар чигуна то субҳ

شبها بنگر چگونه تا صبح

Бо хӯни ҷигари баҳри маконе

با خون جگر به هر مکانی

эй чун ту надидаи кас ба олам

ای چون تو ندیده کس به عالم

Қудсии гуҳарии зи силки одам

قدسی گهری ز سلک آدم

Ҷисмат ки чу ҷони азизи длҳост

جسمت که چو جان عزیز دلهاست

Ганҷӣаст тилисми исми аъзам

گنجیست طلسم اسم اعظم

Бо лиззати захмати аиндли риш

با لذت زخمت این دل ریش

Аз кас накунад қабули марҳам

از کس نکند قبول مرهم

Сад хирман умр дода барбод

صد خرمن عمر داده بر باد

Коҳии талабати бўодии ғам

کاهی طلبت ب وادی غم

Ҳушдор ки чашми марг боз аст

هشدار که چشم مرگ باز است

То дида ниҳодаем барҳам

تا دیده نهاده‌ایم بر هم

Аз сайли сршги ман аҷаб нест

از سیل سرشگ من عجب نیست

Девори сипеҳр гар кашад нам

دیوار سپهر گر کشد نم

Рафтӣ ва наомадӣу тарсам

رفتی و نیامدی و ترسم

Бо омаданат ба кунҷи мотам

با آمدنت به کنج ماتم

эй наргиси фитнаҳои ҷодӯат

ای نرگس فتنه‌های جادوت

Ботил кун саҳарҳои Њорут

باطل کن سحرهای هاروت

Ёқӯт лабат насуфта кас ро

یاقوت لبت نسفته کس را

Беқӯту сабру хӯни дили қӯт

بی قوت و صبر و خون دل قوت

Юсуфи занахи ту аз таҳи чоҳ

یوسف زنخ تو از ته چاه

Юнуси нигаҳи ту аз дили ҳут

یونس نگه تو از دل حوت

Ганҷи малакӯтро тилисмӣ

گنج ملکوت را طلسمی

Набӯд чаҳ ту дар сарои носут

نبود چه تو در سرای ناسوت

Боли ҷабарут чун гшоӣӣ

بال جبروت چون گشائی

Набӯд чўтў дар сарои носут

نبود چو تو در سرای ناسوت

Гар зонка бмрднми нёӣӣ

گر زانکه به مُردنم نیائی

То ҳашари бкнҷи қабру тобут

تا حشر به کنج قبر و تابوت

эй дили бшмоили ту моил

ای دل به شمایل تو مایل

Моили бшмоили ту эй дил

مایل به شمایل تو ای دل

Инсони зрхи гиреҳи гушойат

انسان ز رخ گره گشایت

Ҳар уқда ки бар длисти мушкил

هر عقده که بر دلیست مشکل

Тири нигаҳати бсиди дил ҳо

تیر نگهت به صید دل‌ها

Икдм фиканд ҳазор бсмл

یک دم فکند هزار بسمل

Мақтӯл ту хоҳад ар худованд

مقتول تو خواهد ار خداوند

Ҷонҳо ки кунад фидои қотил

جان‌ها که کند فدای قاتل

Бинии зи рахти ман ончӣ дидам

بینی ز رخت من آنچه دیدم

Бо оина гар кунӣ муқобил

با آینه گر کنی مقابل

Сайлоби сиришкам аз гиребон

سیلاب سرشکم از گریبان

То домани баҳри бардаи соҳил

تا دامن بحر برده ساحل

То чанд басӯии ганҷи васлат

تا چند به سوی گنج وصلت

Дар кунҷ фироқ карда манзил

در کنج فراق کرده منزل

эй аз ту нишони офариниш

ای از تو نشان آفرینش

Ин сӯзу фиғони офариниш

این سوز و فغان آفرینش

Ҷонии туу офаринишати ҷисм

جانی تو و آفرینشت جسم

эй ҷони ту ҷони офариниш

ای جان تو جان آفرینش

Даракон чу ту гавҳарӣ надорад

در کان چو تو گوهری ندارد

эй гавҳари кони офариниш

ای گوهر کان آفرینش

Ҷузи нақди ғамати марои матоъӣ

جز نقد غمت مرا متاعی

Набӯд бдкони офариниш

نبود به دکان آفرینش

Натавон зи ҳазор ҷуз яке гуфт

نتوان ز هزار جز یکی گفت

Васфати бзбони офариниш

وصفت به زبان آفرینش

Бе номи ту кӣ буд забонӣ

بی نام تو کی بود زبانی

Гуё ба замони офариниш

گویا به زمان آفرینش

Бо сӯзи дарун чу нур хоҳам

با سوز درون چو نور خواهم

Беруни зи ҷаҳони офариниш

بیرون ز جهان آفرینش