эй онкӣ талаб кунӣ худо ро

ای آنکه طلب کنی خدا را

Ойинаи ҳақи шиноси мо ро

آئینه حق شناس ما را

Риндона дар отў дар харобот

رندانه درآ تو در خرابات

Ҷомӣ бикаш ва бибин сафо ро

جامی بکش و ببین صفا را

Пашминаи зуҳдро қабо кун

پشمینه زهد را قبا کن

Вонгоаҳи бамии даҳ он қабо ро

وانگاه به می ده آن قبا را

Бегонаи зи хеш то нагардӣ

بیگانه ز خویش تا نگردی

Дидор на бинии ошно ро

دیدار نبینی آشنا را

Ҳаргиз нарисӣ бгнҷи ало

هرگز نرسی به گنج الا

То нашиканӣ ин тилисми ло ро

تا نشکنی این طلسم لا را

Хуши онкии бароаи кӯии васлаш

خوش آنکه به راه کوی وصلش

Гум карда зи шавқи дасту по ро

گم کرده ز شوق دست و پا را

эй шайхи з рӯй воҳидят

ای شیخ ز روی واحدیت

Нашинохта агар ту моро

نشناخته‌ای اگر تو ما را

Моӣими зи хеш бе худона

مائیم ز خویش بی خودانه

Сармасти зи бодаи муғона

سرمست ز باده مغانه

Аз ҳсии хештани муҷаррад

از هسی خویشتن مجرد

Мутлақи зи алойиқи замона

مطلق ز علایق زمانه

Аз мо асарӣ намонда ҷузи ёр

از ما اثری نمانده جز یار

Чун оташ ишқ зад забона

چون آتش عشق زد زبانه

Моӣими нишон бе нишоне

مائیم نشان بی نشانی

Ҳар чанд надорад ӯ нишона

هر چند ندارد او نشانه

Мобри хату холи дӯсти ҳайрон

ما بر خط و خال دوست حیران

Зоҳид ба хаёли дому дона

زاهد به خیال دام و دانه

Пайдоу ниҳони биҷузи худованд

پیدا و نهان بجز خداوند

Ғайриӣ набӯд чу дар миёна

غیری نبود چو در میانه

Мо зонуии зуҳдро шикастем

ما زانوی زهد را شکستیم

Дар майкада солҳо нишастем

در میکده سالها نشستیم

Тасбеҳи бхок раҳ фикандем

تسبیح به خاک ره فکندیم

Зуннори зи зулф ёр бастем

زنار ز زلف یار بستیم

Ҳўӣии зи миён ҷон кашидем

هوئی ز میان جان کشیدیم

Банди дил зоҳидӣ гусастем

بند دل زاهدان گسستیم

Пайванд аз ин ва он буридем

پیوند از این و آن بریدیم

Аз дардисари замонаи рстим

از دردسر زمانه رستیم

Пайвастаи фитода дар харобот

پیوسته فتاده در خرابات

Аз гардиши чашм ёр мастем

از گردش چشم یار مستیم

То ҷом ҷаҳон намой боқӣаст

تا جام جهان نمای باقیست

Дардии каш бода аластем

دُردی کش باده الستیم

Дар зоҳир агар чаҳ бас фақирем

در ظاهر اگر چه بس فقیریم

Дар ботини хеш ҳар ончӣ ҳастем

در باطن خویش هر آنچه هستیم

Дӯшам бабр омад он длором

دوشم به بر آمد آن دلارام

Бигирифт бхлўти дили ором

بگرفت به خلوت دل آرام

Зонўори таҷаллии ҷамолаш

زانوار تجلی جمالش

Афзӯдаи сафои бода дар ҷом

افزوده صفای باده در جام

Бгшўдчўи офтоби ҳасанаш

بگشود چو آفتاب حسنش

Аз чеҳраи субҳу пардаи шом

از چهره صبح و پرده شام

Афканди зи лутфи соқии ишқ

افکند ز لطف ساقی عشق

Овозау ашрбўо дар айём

آوازه و اشربوا در ایام

Зон бода ҳар онкӣ хӯрд ҷомӣ

زان باده هر آنکه خورد جامی

Дид аввали кор то ба анҷом

دید اولِ کار تا به انجام

Дар оина дид акси худ ро

در آینه دید عکس خود را

Афтод бзлФи хеш дар дом

افتاد به زلف خویش در دام

Чун аз ғами ёр ман задам ҷӯш

چون از غم یار من زدم جوش

Омад зи сурӯши ғайби пайғом

آمد ز سروش غیب پیغام

Гаштем муқӣм бар дар дил

گشتیم مقیم بر در دل

Дидеми ҷамоли дилбари дил

دیدیم جمال دلبر دل

Султони ғамаши илми броФрохт

سلطان غمش علم برافراخت

Шоҳона гирифт кишвари дил

شاهانه گرفت کشور دل

Баси дил ки бсиди гоҳи ишқаш

بس دل که به صیدگاه عشقش

Чун сайди фитода бар сари дил

چون صید فتاده بر سر دل

Дар қулзуми ишқи ёри мо ро

در قلزم عشق یار ما را

Парварда шудаи бкшўри дил

پرورده شده به کشور دل

Асрори ниҳони з рӯй соқӣ

اسرار نهان ز روی ساقی

Гардӣда аёни зи соғари дил

گردیده عیان ز ساغر دل

Аз дида ҷон кунем доим

از دیده جان کنیم دایم

Назораи ҳақи бмнзри дил

نظاره حق به منظر دل

Парвози кунони бглшни ҷон

پرواز کنان به گلشن جان

Хуш гуфт саҳари кабӯтари дил

خوش گفت سحر کبوتر دل

Рӯи ҷбаҳи мови ман қабо кун

رو جبه ما و من قبا کن

Фонии шӯу ҷой дар бақо кун

فانی شو و جای در بقا کن

Дар дидаи мо дро ва биншин

در دیده ما درآ و بنشین

Назораи сӯрат худо кун

نظاره صورت خدا کن

Аз дардӣ мо бануш ҷомӣ

از دُردی ما بنوش جامی

Дарди дили хештан даво кун

درد دل خویشتن دوا کن

Чун қатраи дарои андарин баҳр

چون قطره درآی اندرین بحر

Худро бмҳит ошно кун

خود را به محیط آشنا کن

Гар толиби ганҷи лоязолӣ

گر طالب گنج لایزالی

Дар кунҷ диласт дида во кун

در کنج دلست دیده وا کن

Мардонаи зи хештани буруни ой

مردانه ز خویشتن برون آی

Рўбр дар каъба ризо кун

رو بر در کعبه رضا کن

Бигузар зи худии худ чу Мансур

بگذر ز خودی خود چو منصور

Рўбрсри дори ин Нидо кун

رو بر سر دار این ندا کن

Мо меҳр сипеҳр ломаконем

ما مهر سپهر لامکانیم

Беруни зи ҷаҳони ҷисм ва ҷонем

بیرون ز جهان جسم و جانیم

Мифтоҳи румуз кант канзем

مفتاح رموز کنت کنزیم

Маҷмӯъаи сркни Фконим

مجموعه سر کن فکانیم

Аз ҳар назарии басиру бино

از هر نظری بصیر و بینا

Гуё бзбони ину оӣим

گویا به زبان این و آئیم

Мастему харобу лоуболӣ

مستیم و خراب و لاابالی

Аз халқи канор ва дар миёнем

از خلق کنار و در میانیم

Бо ҳазрати хосу хеши ҳамдам

با حضرت خاص و خویش همدم

Бо Сайид охируззамонем

با سید آخرالزمانیم

Дар ҳеҷ дарӣ раҳаш набошад

در هیچ دری رهش نباشد

Онро ки з хештан баронем

آن را که ز خویشتن برانیم

Чун нури алии мудом бо хеш

چون نور علی مدام با خویش

Гўӣими баҳри забон ки донем

گوئیم به هر زبان که دانیم