Аё парвонаи булбули тараннум
ایا پروانهٔ بلبل ترنم
Ҷигари хӯни ғунчаи оташи табассум
جگر خون غنچهٔ آتش تبسم
Ҳаме хоҳам ба андаки рӯзгорӣ
همی خواهم به اندک روزگاری
Барангезоне аз оташи баҳорӣ
برانگیزانی از آتش بهاری
Ҳадиси шамъи калакати брФрўзд
حدیث شمع کلکت برفروزد
Ки ҳар кас башнавад ҷонаш бисӯзад
که هر کس بشنود جانش بسوزد
Ба ҳарфи тозае хуррам кунӣ гӯш
به حرف تازه ای خرم کنی گوش
Ки таърих куҳан гардад фаромӯш
که تاریخ کهن گردد فراموش
Чу ин оёт ваҳй омад ба гӯшам
چو این آیات وحی آمد به گوشم
Смъно гӯй шуд ҷбрили ҳушам
سمعنا گوی شد جبریل هوشم
Сари наъти суханро баргушодам
سر نعت سخن را برگشادم
Забон бо дил ба маънӣ ғӯта додам
زبان با دل به معنی غوطه دادم
Дарӣ омад зи дарҷи дил ба дастам
دری آمد ز درج دل به دستم
Ки аз нанги тиҳии дастии брстм
که از ننگ تهی دستی برستم
Кунун он дарҳамии орм ба бозор
کنون آن درهمی آرم به بازار
Вале ҷузи худ наме байнами харидор
ولی جز خود نمی بینم خریدار
Луоби шуъла бар коғази тнидм
لعاب شعله بر کاغذ تنیدم
Гуҳар дар ришта оташ кашидам
گهر در رشتهٔ آتش کشیدم
Ба мастии он раҳи но рафта рафтам
به مستی آن ره نا رفته رفتم
Раҳи яксола дар як ҳафта рафтам
ره یکساله در یک هفته رفتم
Чу ин ғами номаи сӯзони ҳикоят
چو این غم نامهٔ سوزان حکایت
Нафаси бгдохт дар коми ривоят
نفس بگداخت در کام روایت
Рақам зад хомаи мӯъҷизи тарозаш
رقم زد خامهٔ معجز طرازش
Муҳаббати номаи сӯзу гудозаш
محبت نامهٔ سوز و گدازش
Илоҳии ин гиромии бикри мастур
الهی این گرامی بکر مستور
Ки ифшоанд остин бар исмати ҳур
که افشاند آستین بر عصمت حور
зи пои бӯси шаҳаши даҳ сари баландӣ
ز پا بوس شهش ده سر بلندی
Ба трўиҳи қулӯбаши арҷмандӣ
به ترویح قلوبش ارجمندی
Биё эй баста бар худ тӯҳмати ишқ
بیا ای بسته بر خود تهمت عشق
Ки дар мағзати гузорами лиззати ишқ
که در مغزت گذارم لذت عشق
Ту лаби сӯзии зи ишқи оташини ном
تو لب سوزی ز عشق آتشین نام
Дилат чун доғи Тифлони хом дар хом
دلت چون داغ طفلان خام در خام
Лабат аз номи ишқ оташ фурӯз аст
لبت از نام عشق آتش فروز است
Дилати хунини кабоби хом сӯз аст
دلت خونین کباب خام سوز است
Бар ин лаби номи ишқати бод чун бӯс
بر این لب نام عشقت باد چون بوس
Барӣни дили номи дили афсӯси афсӯс
براین دل نام دل افسوس افسوس
Навой ишқ аз мурғ чаман пресс
نوای عشق از مرغ چمن پرس
Гар аз булбул наме пурсӣ з ман пресс
گر از بلبل نمی پرسی ز من پرس
Гар аз дили нағмае бар лаби давонам
گر از دل نغمه ای بر لب دوانم
Ки лабро ҳамчуи дил дар хӯни кшонм
که لب را همچو دل در خون کشانم
Ба оҳангии занами нохун ба мизроб
به آهنگی زنم ناخن به مضراب
Ки аз оби оташ аз оташ чакад об
که از آب آتش از آتش چکد آب
Ба дастоне сароем достонӣ
به دستانی سرایم داستانی
Казу ҳргўш гардад бӯстонӣ
کزو هرگوش گردد بوستانی
Саропои гӯш ва яксар гӯш дил кун
سراپا گوش و یکسر گوش دل کن
Барӣни теғи забони хӯнат бҳл кун
براین تیغ زبان خونت بحل کن
Кунун ин қисса каз ёдам парида сет
کنون این قصه کز یادم پریده ست
Ҳам аз чашми шунидан ба ки дидаи сет
هم از چشم شنیدن به که دیده ست