Дорам бутӣ ба чеҳраи сад моҳу офтоб
دارم بتی به چهرهٔ صد ماه و آفتاب
Нозуктар аз гултар ва хушбӯтар аз гулоб
نازکتر از گلِ تر و خوشبوتر از گلاب
Раънотар аз шамоили насрини миёни боғ
رعناتر از شمایلِ نسرین میان باغ
Нозиндатар зи сарви сеӣ бар канори об
نازندهتر ز سرو سهی بر کنار آب
Дар тоби ҳайрат аз рух ӯ дар чамани саман
در تابِ حیرت از رخِ او در چمن سمن
Дар хуии хиҷлат аз таб ӯ дар қадаҳи шароб
در خوی خجلت از تب او در قدح شراب
Шаклӣ ва сад малоҳату рӯе ва сад ҷамол
شکلی و صد ملاحت و رویی و صد جمال
Чашмӣ ва сад киришмау лаълӣ ва сад итоб
چشمی و صد کرشمه و لعلی و صد عتاب
Хуршед дар ниқоби хиҷолат ниҳон шавад
خورشید در نقابِ خجالت نهان شود
Аз рӯй ҷонФзош агар бар фитад ниқоб
از روی جانفزاش اگر بر فتد نقاب
Дар ҳалқаҳои зулфаши ҷонҳои мо асир
در حلقههای زلفش جانهای ما اسیر
Аз чашмҳои масташи дилҳои мо кабоб
از چشمهای مستش دلهای ما کباب
Фарёд аз он ду сунбули мишкӣни тобдор
فریاد از آن دو سنبل مشکین تابدار
Зинҳор аз он ду наргиси ҷодӯии ним хоб
زنهار از آن دو نرگس جادوی نیمخواب
Ҳргаҳ ки зонуе занаду бода Эй диҳад
هرگه که زانویی زند و بادهای دهد
Ман ҷон ба бод бар даҳуми он лаҳза чун ҳубоб
من جان به باد بر دهم آن لحظه چون حباب
Рӯзӣ ки бо манаст ман он рӯз чун убайд
روزی که با من است من آن روز چون عبید
Аз айши баҳраи мандам ва аз умри комёб
از عیش بهرهمندم و از عمر کامیاب