Нақш рӯй туам аз пеш назар ме наравад
نقش روی توام از پیش نظر مینرود
Хотир аз кӯии туами ҷой дигар ме наравад
خاطر از کوی توام جای دگر مینرود
То бидидам лаби ширини ту дигар зон рӯз
تا بدیدم لب شیرین تو دیگر زان روز
Бар забонами сухани шаҳд ва шукр ме наравад
بر زبانم سخن شهد و شکر مینرود
Оризу зулфи ду то шефта карданд маро
عارض و زلف دو تا شیفته کردند مرا
Ҳаргизами дил ба гулу сунбул тар ме наравад
هرگزم دل به گل و سنبل تر مینرود
Мастӣу ошиқӣ аз айб буд гӯ мебош
مستی و عاشقی از عیب بود گو میباش
« дар ман ин айб қадимаст ва бадар менаравад »
«در من این عیب قدیم است و بدر مینرود»
Дӯстон аз майу маъшӯқи ндоридими боз
دوستان از می و معشوق نداریدیم باز
« ки маро бе майу маъшӯқ басар менаравад »
«که مرا بی می و معشوق بسر مینرود»
Ғами ишқаши зи дили хастаи бечораи убайд
غم عشقش ز دل خستهٔ بیچاره عبید
Гӯша Эй дорад аз онҷо ба сафар ме наравад
گوشهای دارد از آنجا به سفر مینرود