эй ошиқони рӯят бар меҳри дили ниҳода

ای عاشقان رویت بر مهر دل نهاده

Занҷирёни мӯяти сарҳо ба бод дода

زنجیریان مویت سرها به باد داده

Ҷонро ба кӯии ҷонони чашм хушат кашида

جان را به کوی جانان چشم خوشت کشیده

Вази банди ғуссаи дилро абрӯии ту кушода

وز بند غصه دل را ابروی تو گشاده

Бо ишқи ҷони моро сӯзӣаст дар гирифта

با عشق جان ما را سوزیست در گرفته

Бо ашги чашми моро корӣаст аўФтодаҳ

با اشگ چشم ما را کاریست اوفتاده

То чашми ним мастати васма наад бар абрӯ

تا چشم نیم مستت وسمه نهد بر ابرو

Чун дил халос ёбад зон зулф вониҳода

چون دل خلاص یابد زان زلف وانهاده

Аз васфи онзнхдони ман содаи дил чаҳ гӯям

از وصف آن زنخدان من ساده‌دل چه گویم

Ёрб чаҳ лутф дорад он нозанини сода

یارب چه لطف دارد آن نازنین ساده

Моро з нанг ҳастӣ ҷуз май наме раҳанд

ما را ز ننگ هستی جز می نمی‌رهاند

Сӯфӣ мабош мункир каз бода нест бода

صوفی مباش منکر کز باده نیست باده

Бахти убайду васлат , ин давлатам набошад

بخت عبید و وصلت، این دولتم نباشد

Дар хоб агар хаёлати байнами зиҳии съодаҳ

در خواب اگر خیالت بینم زهی سعاده