Боз фиканд дар чаман , булбули масти ғулғула

باز فکند در چمن، بلبل مست غلغله

Гашти зи ҷунбиши сабои духтари шохи ҳомила

گشت ز جنبش صبا، دختر شاخ حامله

ЪтрФрўши боғро лаҳза ба лаҳза ме расад

عطرفروش باغ را، لحظه به لحظه می‌رسد

Аз раҳи субҳи корвон аз дар ғайби қофила

از ره صبح کاروان، از در غیب قافله

Маст шудааст гўиё каз сари завқ май наад

مست شده است گوییا کز سر ذوق می‌نهد

Хурдау хирқа дар миёни ғунчаи танги ҳавсила

خرده و خرقه در میان، غنچهٔ تنگ‌حوصله

Нофаи гшо шудаи сабои ғолияи сои насими гул

نافه‌گشا شده صبا، غالیه‌سا نسیم گل

Ваа ки чаҳ нозанин буд гули рухи анбарин калла

وه که چه نازنین بوَد، گل‌رخ عنبرین کُله

Масти шабона дар чамани ҷилваи кунон чу шохи гул

مست شبانه در چمن، جلوه‌کنان چو شاخ گل

Гӯш ба булбули саҳари хостаи ҷому булбула

گوش به بلبل سحر، خواسته جام و بلبله

эй бути нозанини ман давр машав зи пеши ман

ای بت نازنین من! دور مشو ز پیش من

Хуш набӯд миёни мо фасли баҳори фосила

خوش نبوَد میان ما، فصل بهار، فاصله

Бӯса ки ваъда карда Эй менадиҳӣу банда ро

بوسه که وعده کرده‌ای، می‌ندهی و بنده را

Дар раҳ интизор шуд пои умеди обила

در ره انتظار شد، پای امید، آبله

Моу шароб ва ноӣу дафи сӯфӣу кунҷи савмиъа

ما و شراب و نای و دف، صوفی و کنج صومعه

Шуғли ҷаҳони куҷо ва мо мо зи куҷоу машғала

شغل جهان کجا و ما؟ ما ز کجا و مشغله؟

Давр харобӣасту гули хези убайд ва айш кун

دورِ خرابی‌ست و گل، خیز عبید و عیش کن

Даври фалак чу бо касе менакунад муҷодала

دورِ فلک چو با کسی، می‌نکند مجادله