Вой бар ман ки рӯзи шаб шуда ам

وای بر من که روز شب شده‌ام

Доимо ҳамнишину ҳамдами қарз

دایما همنشین و همدم قرض

Муддатии гирди ҳаркасии гаштам

مدتی گرد هرکسی گشتم

Бӯ ки орм ба дасти марҳами қарз

بو که آرم به دست مرهم قرض

Охроломр ҳечкас накушод

آخرالامر هیچکس نگشاد

Пои ҷонами зи банди муҳками қарз

پای جانم ز بند محکم قرض

. . . Н дурустӣ наёфтам ҷоӣӣ

... ن درستی نیافتم جائی

Ки маро вораанд аз ғами қарз

که مرا وارهاند از غم قرض