Соқиои мавсим айш аст бидиҳ ҷоми шароб

ساقیا موسم عیش است بده جام شراب

Лутф кун бастаи лабонро ба зулолӣ дарёб

لطف کن بسته لبان را به زلالی دریاب

Қадаҳи бода агар ҳаст ба ман даҳ то ман

قدح باده اگر هست به من ده تا من

Дар сар бода кунам хона ҳастӣ чу ҳубоб

در سر باده کنم خانهٔ هستی چو حباب

Дар ҳисоби зар ва симаст ва ғам доду ситад

در حساب زر و سیم است و غم داد و ستد

Кўрбхтӣ ки надорад хабар аз рӯзи ҳисоб

کوربختی که ندارد خبر از روز حساب

Бар касами ҳеҷ ҳасад нест худо медонад

بر کسم هیچ حسد نیست خدا میداند

Ҷуз бар он ринд ки афтода буд масту хароб

جز بر آن رند که افتاده بود مست و خراب

Ҳаркиро оташи ин рӯзаи сӣ рӯза бсухт

هرکه را آتش این روزهٔ سی روزه بسوخت

Марҳамаши шамъ ва шаробасту давои чангу рубоб

مرهمش شمع و شرابست و دوا چنگ و رباب

Вонкаҳи имрӯзи азоби рамазони дида буд

وانکه امروز عذاب رمضان دیده بود

Ман бар онам ки ба дӯзах накушуд бори азоб

من بر آنم که به دوزخ نکشد بار عذاب

Бода дар ҷоми тараби рез ки шавол омад

باده در جام طرب ریز که شوال آمد

Мавсим ваъз бишуд навбат қўол омад

موسم وعظ بشد نوبت قوال آمد

Вақт онаст дигар бора ки менӯш кунем

وقت آنست دگر باره که می نوش کنیم

Рӯза ва ватару троўиҳ фаромӯш кунем

روزه و وتر و تراویح فراموش کنیم

Поикўбони з дар савмиъаи беруни оӣим

پایکوبان ز در صومعه بیرون آئیم

Даст бо шоҳиди сармаст дар оғӯш кунем

دست با شاهد سرمست در آغوش کنیم

Сар чу гул дар қадами лола рухон андозем

سر چو گل در قدم لاله رخان اندازیم

Ҷони фидои қади ҳурони қабо пӯш кунем

جان فدای قد حوران قبا پوش کنیم

Шихконгар ба насиҳат ҳазёнӣ гӯйанд

شیخکان گر به نصیحت هذیانی گویند

Мо ба як ҷуръаи забони ҳама хомӯш кунем

ما به یک جرعه زبان همه خاموش کنیم

Чанд рӯй турши воъиз нокас байнем

چند روی ترش واعظ ناکس بینیم

Чанд бар қавли пароканда ӯ гӯш кунем

چند بر قول پراکندهٔ او گوش کنیم

Ҷоми зар бар каф ва аз золи зар афсона махон

جام زر بر کف و از زال زر افسانه مخوان

То ба кӣ қиссаи Ковӯс ва Сиёвуш кунем

تا به کی قصهٔ کاووس و سیاووش کنیم

Ллаҳи алҳмд ки мо рӯза ба поён барадем

لله الحمد که ما روزه به پایان بردیم

Ид кардему зи дасти рамазон ҷон барадем

عید کردیم و ز دست رمضان جان بردیم

Дил ба ҷон омад аз он бод ба шабҳо хӯрдан

دل به جان آمد از آن باد به شبها خوردن

Дар фурӯ кардан ва тарсидан ва танҳо хӯрдан

در فرو کردن و ترسیدن و تنها خوردن

Чаҳ ъзобисти ҳамаи рӯзаи даҳон бар бастан

چه عذابیست همه روزه دهان بر بستن

Чаҳ блоӣист ба шаби шарбату ҳалво хӯрдан

چه بلائیست به شب شربت و حلوا خوردن

Зишт расмӣаст нишастани ҳамаи шаб бо омма

زشت رسمی است نشستن همه شب با عامه

Ҳам қадаҳи гаштану полудау хурмо хӯрдан

هم قدح گشتن و پالوده و خرما خوردن

Муддаии рӯзам агар буи даҳан нишнидӣ

مدعی روزم اگر بوی دهن نشنیدی

Шаб нёсуд май аз бодаи ҳмро хӯрдан

شب نیاسود می از بادهٔ حمرا خوردن

Фурсати бодаи икмоҳаҳи зи ман фӯт шудӣ

فرصت بادهٔ یکماهه ز من فوت شدی

Гар ншоистӣ бо мардуми тарсо хӯрдан

گر نشایستی با مردم ترسا خوردن

Рамазон рафт кунун мо ва аз ин пас ҳамаи рӯз

رمضان رفت کنون ما و از این پس همه روز

Бода дар боргаҳи хоҷаи воло хӯрдан

باده در بارگه خواجهٔ والا خوردن

Соҳиби сайфу қалами пушту паноҳи ислом

صاحب سیف و قلم پشت و پناه اسلام

Рукни дайни хоҷаи мо чокари хуршеди ғулом

رکن دین خواجهٔ ما چاکر خورشید غلام

Хсрўои пеш ки ин тоқ муъалла карданд

خسروا پیش که این طاق معلی کردند

Сақфи ин торам на поя мино карданд

سقف این طارم نه پایهٔ مینا کردند

Ҳарчӣ бахти ту талаб кард бадв бахшиданд

هرچه بخت تو طلب کرد بدو بخشیدند

Ҳарчӣ иқбол ту мехост муҳайё карданд

هرچه اقبال تو میخواست مهیا کردند

Ҷӯади оворау маразии зи ҷаҳони гум шуда буд

جود آواره و مرضی ز جهان گم شده بود

Бозуу калаки ту ин қоида эҳё карданд

بازو و کلک تو این قاعده احیا کردند

Подшоҳон ба ҳарими ту ҳимояти ҷустанд

پادشاهان به حریم تو حمایت جستند

Шаҳриёрон ба ҷаноби ту тўлӣ карданд

شهریاران به جناب تو تولی کردند

Аз дами халқи рўонбхши ту май бояд рӯҳ

از دم خلق روانبخش تو می‌باید روح

Он ривоят ки зи анфос масеҳо карданд

آن روایت که ز انفاس مسیحا کردند

Чархро тарбияти аҳли ҳунар расм набӯд

چرخ را تربیت اهل هنر رسم نبود

Ин ҳикояти карами ҷӯади ту танҳо карданд

این حکایت کرم جود تو تنها کردند

эй саропарда ҳиммат зада бар чархи баланд

ای سراپردهٔ همت زده بر چرخ بلند

Амрат андохта дар гардани хуршеди каманд

امرت انداخته در گردن خورشید کمند

То заминаст замони тобеъи фармони ту бод

تا زمین است زمان تابع فرمان تو باد

Гӯии гардони фалак дар хами чавгони ту бод

گوی گردان فلک در خم چوگان تو باد

Волии кишвари ҳафтум ки Зуҳал дорад ном

والی کشور هفتم که زحل دارد نام

Камтарини ҳиндӯии чӯбаки зани айвони ту бод

کمترین هندوی چوبک زن ایوان تو باد

Шери гардун ки бадви бозуӣ хуршед қавӣаст

شیر گردون که بدو بازوی خورشید قویست

Бандаи ҳалқа ба гӯши саги дарбони ту бод

بندهٔ حلقه به گوش سگ دربان تو باد

Тири кӯи нозири девони қазо ва қадар аст

تیر کو ناظر دیوان قضا و قدر است

Аз муқӣмон дар муншии девони ту бод

از مقیمان در منشی دیوان تو باد

Ҷоми ҷамшед чу дар базми тараб нӯш кунӣ

جام جمشید چو در بزم طرب نوش کنی

Зуҳраи хунёгару брҷиси санохони ту бод

زهره خنیاگر و برجیس ثناخوان تو باد

Рӯз идаст тараби соз ки то кӯр шавад

روز عید است طرب ساز که تا کور شود

Хасми бади гавҳари бдкиш ки қурбони ту бод

خصم بد گوهر بدکیش که قربان تو باد

Муддати умри ту аз ҳаду адади беруни бод

مدت عمر تو از حد و عدد بیرون باد

То абади давлати иқболи ту рӯзи афзӯни бод

تا ابد دولت اقبال تو روز افزون باد