Чу ин нохуши хабар дар гӯшам омад
چو این ناخوش خبر در گوشم آمد
Ба сад зории дили андар ҷӯшам омад
به صد زاری دل اندر جوشم آمد
Ҷаҳони он айши ширинами бшўрид
جهان آن عیش شیرینم بشورید
Маро зон моҳи меҳр афрӯз бибаред
مرا زان ماه مهر افروز ببرید
зи дарди давряши девонаи гаштам
ز درد دوریش دیوانه گشتم
зи ҳушу хобу хури бегонаи гаштам
ز هوش و خواب و خور بیگانه گشتم
Чу бар ҷонами фироқаш тохтан кард
چو بر جانم فراقش تاختن کرد
Марои шӯрида ҳар анҷуман кард
مرا شوریدهٔ هر انجمن کرد
Диламро навбати шодии саромад
دلم را نوبت شادی سرآمد
Ғамаши навбати занон аз дар даромад
غمش نوبت زنان از در درآمد
Фироқаши ногаҳонам мбтлӣ кард
فراقش ناگهانم مبتلی کرد
Ғамаши пероҳани сабрам қабо кард
غمش پیراهن صبرم قبا کرد
Танам дар ғуссаи ҳиҷрони бФрсўд
تنم در غصهٔ هجران بفرسود
Дилами хӯни гашт ва аз дидаи бполўд
دلم خون گشت و از دیده بپالود
Падар каз ман рӯонаши боди пари нур
پدر کز من روانش باد پر نور
Марои перона пандӣ дод машҳур
مرا پیرانه پندی داد مشهور
Ки дар дили оташ савдо мефурӯз
که در دل آتش سودا میفروز
зи ҳасани длФрўзони дида бар дуз
ز حسن دلفروزان دیده بردوز
Макун бо дилбарони пайванди ёрӣ
مکن با دلبران پیوند یاری
Макун бо ҷони худ знҳорхўорӣ
مکن با جان خود زنهارخواری
Ман нодон чу пандаши доштами хор
من نادان چو پندش داشتم خوار
Аз он гаштами бад-ӣни хории гирифтор
از آن گشتم بدین خواری گرفتار
зи ҷаври даври гардон чанд нолам
ز جور دور گردان چند نالم
Чунин то кӣ буд ошуфтаи ҳолам
چنین تا کی بود آشفته حالم
Мусулмонони маломат кам кунедам
مسلمانان ملامت کم کنیدم
Худоро чорае ҳамдам кунедам
خدا را چارهای همدم کنیدم
На дарди дил тавонам гуфт бо кас
نه درد دل توانم گفت با کس
На роҳ аз пеш медонам на аз пас
نه راه از پیش میدانم نه از پس
Надорам тоқат даврӣ надорам
ندارم طاقت دوری ندارم
Надорам барг маҳҷӯрӣ надорам
ندارم برگ مهجوری ندارم
Танӣ дорам зи дил дар хӯн нишаста
تنی دارم ز دل در خون نشسته
зи мавҷи ашг дар Ҷайҳун нишаста
ز موج اشگ در جیحون نشسته
Дилӣ дорам дар ӯ ғами тӯй дар тӯй
دلی دارم در او غم توی در توی
Равони хуноба аз ваии ҷӯй дар ҷӯй
روان خونابه از وی جوی در جوی
Равонии новаки ғами дрншондаҳ
روانی ناوک غم درنشانده
Вуҷӯдӣ дар адам роҳӣ намонда
وجودی در عدم راهی نمانده
Ғам аз ин хаста танҳо чаҳ хоҳӣ
غم از این خستهٔ تنها چه خواهی
зи ман дилдодаи шайдо чаҳ хоҳӣ
ز من دلدادهٔ شیدا چه خواهی
Дилам сайр омад аз ҷону ҷавонӣ
دلم سیر آمد از جان و جوانی
Худоёи чораи корами ту доне
خدایا چارهٔ کارم تو دانی
Чу ёд ояд маро зон айши ширин
چو یاد آید مرا زان عیش شیرین
Фурӯи боради зи чашмами ақди парвин
فرو بارد ز چشمم عقد پروین
Чунон аз шавқ ӯ афғон барорам
چنان از شوق او افغان برآرم
Ки дӯд аз гунбад гардон барорам
که دود از گنبد گردان برآرم
Гуҳӣ аз дасти дил дар хӯн нишинам
گهی از دست دل در خون نشینم
Гуҳӣ аз дида дар Ҷайҳун нишинам
گهی از دیده در جیحون نشینم
Гуҳӣ бар ҳоли зори худ бгрим
گهی بر حال زار خود بگریم
Гуҳӣ бар рӯзгори худ бгрим
گهی بر روزگار خود بگریم
Гуҳӣ аз сӯзи ҷон афғон барорам
گهی از سوز جان افغان برآرم
Нафир аз дард бидрмон барорам
نفیر از درد بیدرمان برآرم
Ба зории ҷӯии хӯн аз дидаи ронам
به زاری جوی خون از دیده رانم
БўсФи улҳоли худ ин шеър хонам
بوصف الحال خود این شعر خوانم