Шабӣ чун шом дар фарёду зорӣ
شبی چون شام در فریاد و زاری
Ба субҳ оварадам андари навҳаи корӣ
به صبح آوردم اندر نوحه کاری
Сабоҳии ногаҳонами хоби брбўд
صباحی ناگهانم خواب بربود
Замонии ҷонам аз зорӣ биёсуд
زمانی جانم از زاری بیاسود
Хиромон омад андари хоби нӯшин
خرامان آمد اندر خواب نوشین
Хаёли он сеӣ сарвам ба болин
خیال آن سهی سروم به بالین
Маро дид аўФтодаҳи зору мадҳуш
مرا دید اوفتاده زار و مدهوش
зи тоби оташи дили синаи пурҷӯш
ز تاب آتش دل سینه پرجوش
Дар оби дидаи худ ғарқ гашта
در آب دیدهٔ خود غرق گشته
Ҷигар дар тобу дӯд аз сари гузашта
جگر در تاب و دود از سر گذشته
Ба ҷони маҷрӯҳу тани бемору дили риш
به جان مجروح و تن بیمار و دل ریش
Ба коми душманони афтода бе хеш
به کام دشمنان افتاده بی خویش
зи мижгони ашки хунин бар замини рехт
ز مژگان اشک خونین بر زمین ریخت
з рӯй меҳрбонӣ дар ман овехт
ز روی مهربانی در من آویخت
Ба ман мегуфт к-эй ху карда бо ман
به من میگفت کای خو کرده با من
Басӣ дар васли ҷони парварда бо ман
بسی در وصل جان پرورده با من
Ту он дар ишқ рӯем достонӣ
تو آن در عشق رویم داستانی
Ту он бгзидаҳи ёри меҳрбонӣ
تو آن بگزیده یار مهربانی
Ки бе ман икдм оромат набӯдӣ
که بی من یکدم آرامت نبودی
Биҷузи васлам дигар комат набӯдӣ
بجز وصلم دگر کامت نبودی
Кунун чун бемурод аз ҳиси тақдир
کنون چون بیمراد از حس تقدیر
Фитодӣ дар чунин ҳиҷрони дилгир
فتادی در چنین هجران دلگیر
Дар ин саргаштагӣ чунаст ҳолат
در این سرگشتگی چونست حالت
Нмигирди зи умри худ малолат
نمیگیرد ز عمر خود ملالت
Маро то аз ту даврам нест ором
مرا تا از تو دورم نیست آرام
Ҷудо мондам бсди нокомӣ аз ком
جدا ماندم بصد ناکامی از کام
Хаёлӣ гаштаам дар орзӯят
خیالی گشتهام در آرزویت
Ба ҷон омад дилам дар ҷустуҷӯят
به جان آمد دلم در جستجویت
Пришонҳол чун зулфи бтонм
پریشانحال چون زلف بتانم
Чу чашми масти хубони нотавонам
چو چشم مست خوبان ناتوانم
Намонад аз сарви қадами ҷузи хаёлӣ
نماند از سرو قدم جز خیالی
Намонад аз моҳ рӯем ҷузи ҳилолӣ
نماند از ماه رویم جز هلالی
Танам аз зиндагонии баҳра вар нест
تنم از زندگانی بهرهور نیست
Туро аз ҳоли зори ман хабар нест
تو را از حال زار من خبر نیست
Чу аз буии хаёлаши ҷон хабар ёфт
چو از بوی خیالش جان خبر یافت
зи беҳӯшии замонӣ рӯй бартофт
ز بیهوشی زمانی روی برتافت
Тасаввур шуд диламро кин висол аст
تصور شد دلم را کاین وصال است
Чаҳ донистам ки дар хобам хаёл аст
چه دانستم که در خوابم خیال است
Шудам то қиссаи худ арза дорам
شدم تا قصهٔ خود عرضه دارم
Якояки захм ҳиҷрон баршуморам
یکایک زخم هجران برشمارم
Даромад солеҳи шӯрида дар кор
درآمد صالح شوریده در کار
Шудам аз суъи бахти хуфтаи бедор
شدم از سؤ بخت خفته بیدار
Чу холӣ дидам аз дилбари шабистон
چو خالی دیدم از دلبر شبستان
Баромад аз дили пари дардами афғон
برآمد از دل پر دردم افغان
Дили маҷрӯҳи зорам зортар шуд
دل مجروح زارم زارتر شد
Дарун хастаам бемортар шуд
درون خستهام بیمارتر شد
Ғами ҳиҷрони бадв ногуфта мондам
غم هجران بدو ناگفته ماندم
Чу зулфаши зини сабаб ошуфта мондам
چو زلفش زین سبب آشفته ماندم
Хурӯшӣ аз ман маҳзуни баромад
خروشی از من محزون برآمد
Нафирам аз дили пари хӯни баромад
نفیرم از دل پر خون برآمد
Биҷузи боди сабо ёрӣ надидам
بجز باد صبا یاری ندیدم
Ваз ӯ ба ҳеҷ ғмхўорӣ надидам
وز او به هیچ غمخواری ندیدم
Ки рози дили бҷононми расонад
که راز دل بجانانم رساند
з дид дил ба дармонами расонад
ز دید دل به درمانم رساند
Пас аз нолидану фарёду зорӣ
پس از نالیدن و فریاد و زاری
Бадв гуфтам з рӯй биқрорӣ
بدو گفتم ز روی بیقراری