Нахустин рӯз кин чашми балокаш
نخستین روز کاین چشم بلاکش
Маро аз ишқ ӯ дар ҷон зад оташ
مرا از عشق او در جان زد آتش
Дил аз ҷону ҷавонӣ бар гирифтам
دل از جان و جوانی بر گرفتم
Умед аз зиндагонӣ бар гирифтам
امید از زندگانی بر گرفتم
Чунон дар ишқ ӯ девонаи гаштам
چنان در عشق او دیوانه گشتم
Ки дар девонагии афсонаи гаштам
که در دیوانگی افسانه گشتم
Хирад мегуфт кӣ мадҳуши бемор
خرد میگفت کی مدهوش بیمار
Ғамашро дар миёни ҷони нигаҳи дор
غمش را در میان جان نگه دار
Агар дил медиҳӣ бории бадви даҳ
اگر دل میدهی باری بدو ده
Ба ҳар хорӣ ки ояд дили фурӯи даҳ
به هر خواری که آید دل فرو ده
Гуҳӣ чун шамъ май афрӯз аз ишқ
گهی چون شمع میافروز از عشق
Чу парвона гуҳӣ месӯз аз ишқ
چو پروانه گهی میسوز از عشق
Миндиш ар ҷигар хуноб гирад
میندیش ار جگر خوناب گیرد
Ки чашм аз оташи дил об гирад
که چشم از آتش دل آب گیرد
Хароби ишқи шӯи кободи гаштӣ
خراب عشق شو کاباد گشتی
Ғуломи ишқи шӯи козоди гаштӣ
غلام عشق شو کازاد گشتی
Ҳадиси ишқ анҷомӣ надорад
حدیث عشق انجامی ندارد
Хиради ҷузи ошиқӣ комӣ надорад
خرد جز عاشقی کامی ندارد
Минуаш аз даҳри ҷузи паймонаи ишқ
منوش از دهر جز پیمانهٔ عشق
Мёўри ёди ҷузи афсонаи ишқ
میاور یاد جز افسانهٔ عشق
Дилии кӯ бо бутӣ ишқӣ наварзад
دلی کو با بتی عشقی نورزد
Махонаш дил ки ӯ чизе наярзад
مخوانش دل که او چیزی نیرزد
Надонад ҳарки ӯ шавқӣ надорад
نداند هرکه او شوقی ندارد
Ки дил беошиқӣ комӣ надорад
که دل بی عاشقی کامی ندارد
Чаро ҷузи ишқи чизеи пурвирди дил
چرا جز عشق چیزی پرورد دل
Агар сӯзӣ набошад бФсрди дил
اگر سوزی نباشد بفسرد دل
Мабод ондл ки ӯ сӯзӣ надорад
مباد آندل که او سوزی ندارد
Ҳавои маҷлис афрӯзӣ надорад
هوای مجلس افروزی ندارد
Бирав дар ъшқбозии сари броФроз
برو در عشقبازی سر برافراز
Ба кӯии ишқи ному нанг дар боз
به کوی عشق نام و ننگ در باز
Казин беҳтари хирадро пеша Эй нест
کزین بهتر خرد را پیشهای نیست
Вазин ба дар ҷаҳони андеша Эй нест
وزین به در جهان اندیشهای نیست
Шунидам панду дил дар ишқи бастам
شنیدم پند و دل در عشق بستم
Чу мадҳушони зи ҷоми ишқи мастам
چو مدهوشان ز جام عشق مستم
Ба даст ишқ додам малики ҷонро
به دست عشق دادم ملک جانرا
Салои ишқ дар додам ҷаҳон ро
صلای عشق در دادم جهان را
Вагар дар доми ишқи андохтами дил
وگر در دام عشق انداختم دل
Шудам омоҷи меҳнати бохатми дил
شدم آماج محنت باختم دل
Аз ин пас каъбаи ман кӯй ӯ бас
از این پس کعبهٔ من کوی او بس
Марои миҳроби ҷони абрӯӣ ӯ бас
مرا محراب جان ابروی او بس