Дар тавваҷуҳ ба олами хроботёни соҳибдилу ихвони мқблу истимдоду ҳиммату шурӯ ба мусӣбати фахри алшҳдоءи ҳазрати Абулфазли алъбоси саломи аллоҳи алайҳ :

در توجه به عالم خراباتیان صاحبدل و اخوان مقبل و استمداد و همت و شروع به مصیبت فخر الشهداء حضرت ابوالفضل العباس سلام الله علیه:

Боз аз майхона , дил бӯе шунид

باز از میخانه، دل بویی شنید

Гӯшаш аз мисатон , ҳаёҳӯе шунид

گوشش از مستان، هیاهویی شنید

Дӯстонро рафт , зикр аз дӯстон

دوستان را رفت، ذکر از دوستان

Пелро ёд омад аз Ҳиндӯстон

پیل را یاد آمد از هندوستان

эй сабо эй андалеби кӯии ишқ

ای صبا ای عندلیب کوی عشق

эй ту , тӯтии ҳақиқати гӯии ишқ

ای تو، طوطی حقیقت گوی عشق

эй эй сидра ва тӯбо нишин

ای همای سدره و طوبی نشین

эй бисоти қурбро , рӯҳи аломин

ای بساط قرب را، روح الامین

эй бФрқ орифон карда гузор

ای بفرق عارفان کرده گذار

эй бичишам поки байнон , раҳсипор

ای بچشم پاک بینان، رهسپار

Рӯ ба сӯии кӯии асҳоби Карим

رو به سوی کوی اصحاب کریم

Бош тоиФи андари он волои ҳарим

باش طایف اندر آن والا حریم

Дар гшўдндтгар ихвон аз сафо

در گشودندت گر اخوان از صفا

Роҳ агар ҷустӣ дар он дори алсФо

راه اگر جستی در آن دار الصفا

Шўдри он дори алсФо , рутаби аллсон

شودر آن دار الصفا، رطب اللسان

Ҳмтриқонро салом аз мо расон

همطریقان را سلام از ما رسان

Хоссаи он базми муҳибонро , ҳабиб

خاصه آن بزم محبان را، حبیب

Гулшани аҳли сафоро , андалеб

گلشن اهل صفا را، عندلیب

Исфаҳонро , андалеб гулшан ӯст

اصفهان را، عندلیب گلشن اوست

Дар ухувват гашта махсӯс ман ӯст

در اخوت گشته مخصوص من اوست

Кӯй ӯ ҷинат , бҷстҷўитон

کوی او جنت، بجستجویتان

Ташнаи лаби кавсар , бхоки кӯятон

تشنه لب کوثر، بخاک کویتان

Дастии ин дасти зи кори афтода ро

دستی این دست ز کار افتاده را

Ҳимматии ин ёри бори афтода ро

همتی این یار بار افتاده را

То ки бар манзили расонади бор ро

تا که بر منزل رساند بار را

Пуркунад ганҷинаи алосрор ро

پرکند گنجینة الاسرار را

Шурии андари зумра ӣ нос оварад

شوری اندر زمره‌ی ناس آورد

Дар миён , зикрии з аббос оварад

در میان، ذکری ز عباس آورد

Нест соҳиби ҳимматӣ дар ншأтин

نیست صاحب همتی در نشأتین

Ҳамқадами аббосро , баъд аз ҳусайн

همقدم عباس را، بعد از حسین

Дар ҳаводории он шоҳи аласт

در هواداری آن شاه الست

Ҷумларо як даст буд ӯро ду даст

جمله را یک دست بود او را دو دست