Боз Лайлӣ зад ба гесуи шона ро

باز لیلی زد به گیسو شانه را

Силсила ҷунбон шуд ин девона ро

سلسله جنبان شد این دیوانه را

Санг бар доред эй фарзонагон

سنگ بر دارید ای فرزانگان

эй ҳуҷуми оранда бар девонагон

ای هجوم آرنده بر دیوانگان

Аз чаҳ бар девонаи тон , оҳанг нест

از چه بر دیوانه‌تان، آهنگ نیست

ӯ муҳайё шуд , шуморо санг нест

او مهیا شد، شما را سنگ نیست

Ақлро бо ишқ , тоби ҷанги кӯ ?

عقل را با عشق، تاب جنگ کو؟

Андарин ҷои санг бояд , санги кӯ ?

اندرین جا سنگ باید، سنگ کو؟

Бози дили афрошт аз мастии илм

باز دل افراشت از مستی علم

Шуд сипаҳдори илм , ҷеффи алқлм

شد سپهدار علم، جف القلم

Гашта бо шӯри ҳусайнӣ , нағма гар

گشته با شور حسینی، نغمه گر

Кисват аббосиён карда ба бар

کسوت عباسیان کرده به بر

Ҷониби асҳоб , тозон бо хурӯш

جانب اصحاب، تازان با خروش

Мишкӣ аз он ҳақиқати пар , ба дӯш

مشکی از آب حقیقت پر، به دوش

Карда аз шати яқин , он машки пар

کرده از شط یقین، آن مشک پر

Масту аташони ҳамчуи оби оўрштр

مست و عطشان همچو آب آورشتر

Ташна ӣ обаш , ҳарифони сари басар

تشنه‌ی آبش، حریفان سر بسر

Худ зи маҷмӯи ҳарифон , ташна тар

خود ز مجموع حریفان، تشنه‌تر

Чархи зостсқои обаш дар тпш

چرخ زاستسقای آبش در طپش

Барда ӯ бар чархи бонги алътш

برده او بر چرخ بانگ العطش

эй зи шати сӯй муҳӣт оварда об

ای ز شط سوی محیط آورده آب

Оби худро рехтӣ , вопаси шитоб

آب خود را ریختی، واپس شتاب

Оби ореи сӯии баҳри мавҷи хез !

آب آری سوی بحر موج خیز!

Беш азин обати марез обат бирез

بیش ازین آبت مریز آبت بریز