Боз дорам ; роҳату ранҷии баҳам

باز دارم؛ راحت و رنجی بهم

Муттаҳиди унвонӣ аз шодӣу ғам

متحد عنوانی از شادی و غم

Нозпарвар наварӯсӣ ҳаст бикр

ناز پرور نوعروسی هست بکر

Мрмро дар ҳиҷла ӣ номӯси фикр

مرمرا در حجله‌ی ناموس فکر

Наварӯсӣ , нақди ҷонаш , рӯнамо

نوعروسی، نقد جانش، رونما

То нагирад , кӣ намояди рӯи бмо ! !

تا نگیرد، کی نماید رو بما!!

То кӣ андар ҳиҷла монад ин арӯс

تا کی اندر حجله ماند این عروس

Дил чу домод аз фироқаш дар фусӯс !

دل چو داماد از فراقش در فسوس!

Зини арӯсам , мдъодонӣ ки чист ?

زین عروسم، مدعادانی که چیست؟

Муддаоро рӯй майдонӣ ба кист ?

مدعا را روی میدانی به کیست؟

Бо арӯси қосим ӣнҷо ҳаст рӯ

با عروس قاسم اینجا هست رو

Муддаоем ҷумла бошад , зикр ӯ

مدعایم جمله باشد، ذکر او

Андари он рӯзӣ ки буд аз моҷаро

اندر آن روزی که بود از ماجرا

Карбало бар ошиқон ; мотмсро

کربلا بر عاشقان؛ ماتمسرا

Хонд шоҳи дайн , бродрзодаҳ ро

خواند شاه دین، برادرزاده را

Шамъи имон ; қосими озода ро

شمع ایمان؛ قاسم آزاده را

Вздгри раҳ , духтари худ пеш хонд

وزدگر ره، دختر خود پیش خواند

Хутбаи он ҳар ду ваҳдат кеш хонд

خطبۀ آن هر دو وحدت کیش خواند

Ончии қосим роз ҳастӣ буд нақд

آنچه قاسم را ز هستی بود نقد

Мари арӯсашро бкобини басти ақд

مر عروسش را بکابین بست عقد

Толибу матлӯбро дмсоз кард

طالب و مطلوب را دمساز کرد

Зуҳраро бо муштарӣ анбоз кард

زهره را با مشتری انباز کرد

Ҳар дуро расми ризо , таълим дод

هر دو را رسم رضا، تعلیم داد

Ҷой ; андари ҳиҷла ӣ таслим дод

جای؛ اندر حجله‌ی تسلیم داد

Лек ҷо нагирифта домоду арӯс

لیک جا نگرفته داماد و عروس

Каз срӣ шуд бар сурайёи бонги кӯс

کز ثری شد بر ثریا بانگ کوس

К-эии қадаҳи навашони саҳбои аласт

کای قدح نوشان صهبای الست

Аз мурод хештан шуед даст

از مراد خویشتن شویید دست

Куштаи гаштани одат ҷяш шумост

کشته گشتن عادت جیش شماست

НоМуродӣ , беҳтарини айш шумо аст

نامرادی، بهترین عیش شماست

Орзӯро тарки гуфтан , хўштрст

آرزو را ترک گفتن، خوشترست

Бо арӯси марг хуфтан , хўштрст

با عروس مرگ خفتن، خوشترست

Кӣ хизоб дастатон бошад савоб ?

کی خضاب دستتان باشد صواب؟

Дасти ошиқи рози хӯн бояд хизоб

دست عاشق راز خون باید خضاب

Ин садо омад чу қосимро , бигӯаш

این صدا آمد چو قاسم را، بگوش

Шуд зи ғайрати вази тағайюр дар хурӯш

شد ز غیرت وز تغیر در خروش

Хост аз ҷоу арӯси мқблш

خاست از جا و عروس مقبلش

Даст ҳасрат зад бдомони дилаш

دست حسرت زد بدامان دلش

Роҳравро пой аз рафтор монад

راهرو را پای از رفتار ماند

Дили зи ҳамроҳӣу даст аз кор , монад

دل ز همراهی و دست از کار، ماند

Гуфт аз пеши ман эй бдрдҷӣ

گفت از پیش من ای بدردجی

Чун бирафтӣ , бинмти дигари куҷо ?

چون برفتی، بینمت دیگر کجا؟

Наварӯси хешро , бӯсед чеҳр

نوعروس خویش را، بوسید چهر

Хуш дар оғӯшаш кашид аз рӯй меҳр

خوش در آغوشش کشید از روی مهر

зи остини ашкаши зи чашмон пок кард

ز آستین اشکش ز چشمان پاک کرد

Баъд аз он он остинро , чок кард

بعد از آن آن آستین را، چاک کرد

Гуфт : дар фирдавс чун кардем рӯ

گفت: در فردوس چون کردیم رو

Мари маро бо ин нишон , онҷо биҷӯ

مر مرا با این نشان، آنجا بجو