Қобил асрор дид он сина ро

قابل اسرار دید آن سینه را

Мустаъиди ҷилва , он ойӣна ро

مستعد جلوه، آن آیینه را

Малик ҳастӣ мунҳадим якбора кард

ملک هستی منهدم یکباره کرد

Парда ӣ пиндор ӯро пора кард

پرده‌ی پندار او را پاره کرد

Маънии андари лавҳи сӯрат , нақши баст

معنی اندر لوح صورت، نقش بست

Ончӣ аз ҷон хост андар дил нишаст

آنچه از جان خاست اندر دل نشست

Хайма зад дар малики ҷонаши шоҳи ғайб

خیمه زد در ملک جانش شاه غیب

Шаста шуд зи оби яқинаши занги риб

شسته شد ز آب یقینش زنگ ریب

Маънии худро бичишам хеш дид

معنی خود را بچشم خویش دید

Сӯрати ояндаи роҳ аз пеш дид

صورت آینده راه از پیش دید

Офтобӣ кард дар зайнаби зуҳӯр

آفتابی کرد در زینب ظهور

Зарра ӣӣ зи он , оташи водии тавр

ذره‌یی ز آن، آتش وادی طور

Шуд аён дар таври ҷонаши роятӣ

شد عیان در طور جانش رایتی

Хари Мӯсои съқо , зи он оятӣ

خر موسی صعقا، ز آن آیتی

Айн зайнаб дид зайнабро бъин

عین زینب دید زینب را بعین

Балки бо айни ҳусайни айни ҳусайн

بلکه با عین حسین عین حسین

Талъати ҷонро ба чашм ҷисм дид

طلعت جان را به چشم جسم دید

Дар саропои мсмӣ исм дид

در سراپای مسمی اسم دید

Ғайб байн гардид бо чашми шуҳуд

غیب بین گردید با چشم شهود

Хонд бар лавҳи вафо , нақши ъҳўд

خواند بر لوح وفا، نقش عهود

Дид тобӣ дар худ ва битоб шуд

دید تابی در خود و بیتاب شد

Дида ӣ хуршеди байни пар об шуд

دیده‌ی خورشید بین پر آب شد

Сӯрати ҳолаш парешоне гирифт

صورت حالش پریشانی گرفت

Дасти битобӣ ба пешонӣ гирифт

دست بیتابی به پیشانی گرفت

Хости тобри хирмани ҷинси занон

خواست تابر خرمن جنس زنان

Оташ андозад « анои алоълӣ » занон

آتش اندازد «انا الاعلی» زنان

Дид шаҳи лабро бдндон ме газад

دید شه لب را بدندان می‌گزد

Каз ту ӣнҷои парда дорӣ ме сазад

کز تو اینجا پرده داری می‌سزد

Рухи зи битобӣ , наме тобӣ чаро ?

رخ ز بیتابی، نمی‌تابی چرا؟

Дар ҳузури дӯст , битобӣ чаро ?

در حضور دوست، بیتابی چرا؟

Кард худ дорӣ вале тобиш набӯд

کرد خود داری ولی تابش نبود

Зарфият дар хӯрд он обаш набӯд

ظرفیت در خورد آن آبش نبود

Аз таҷаллиҳои он сарви сеӣ

از تجلی‌های آن سرو سهی

Хост то зайнаб кунад қолаби тиҳӣ

خواست تا زینب کند قالب تهی

Сояи сон бар пои он поки аўФтод

سایه سان بر پای آن پاک اوفتاد

Сиҳаҳи зан ғаш кард ва бар хоки аўФтод

صیحه زن غش کرد و بر خاک اوفتاد

Аз рикоб эй шаҳсавори ҳақи параст

از رکاب ای شهسوار حق پرست

Пой холӣ кун ки зайнаб шуд зи даст

پای خالی کن که زینب شد ز دست

Шуд пиёда , бар замини зонуи ниҳод

شد پیاده، بر زمین زانو نهاد

Бар сари зонуи сари бонӯи ниҳод

بر سر زانو سر بانو نهاد

Пас дар оғӯшаш нишонед ва нишаст

پس در آغوشش نشانید و نشست

Даст бар дил зад , дил оварадаш бадаст

دست بر دل زد، دل آوردش بدست

Гуфтугӯ карданд бо ҳам муттасил

گفتگو کردند با هم متصل

Ин ба он ва он ба ин , аз роҳи дил

این به آن و آن به این، از راه دل

Дигари ӣнҷои гуфтугӯро роҳ нест

دیگر اینجا گفتگو را راه نیست

Парда афканданду касро роҳ нест

پرده افکندند و کس را راه نیست