Бози дилро навбати бемории сет

باز دل را نوبت بیماری ست

эй парасторони замони ёрии сет

ای پرستاران زمان یاری‌ست

Ҷустуҷӯе аз гирифторон кунед

جستجویی از گرفتاران کنید

Пурсишӣ аз ҳол беморон кунед

پرسشی از حال بیماران کنید

« ошиқӣ пайдост аз зории дил

«عاشقی پیداست از زاری دل

Нест беморӣ чу бемории дил

نیست بیماری چو بیماری دل

Пой то фарқаши гирифтор таб аст

پای تا فرقش گرفتار تب است

Саргарон аз зикр ёрб ёрб сет

سرگران از ذکر یارب یارب ست

Рангаш аз сафрои савдо , зард шуд

رنگش از صفرای سودا، زرد شد

Пой то сари мубталоӣ дард шуд

پای تا سر مبتلای درد شد

Чашми беморон ки тон , Фрҳмост

چشم بیماران که تان، فرهماست

Андари ӣнҷо рӯй суҳбат бо шумост

اندر اینجا روی صحبت با شماست

Ҳаркиро ӣнҷои дилӣ бемор ҳаст

هرکه را اینجا دلی بیمار هست

Бо хабари зи он нолаҳои зор ҳаст

با خبر ز آن ناله‌های زار هست

намедиҳад ёд аз замонӣ , кони эмом

می‌دهد یاد از زمانی، کآن امام

Сарвари дайн , муқтадои хосу ом

سرور دین، مقتدای خاص و عام

Хоҳарашро бар сари зонуи нишонд

خواهرش را بر سر زانو نشاند

Пас гулоб аз ашк бар рӯйиш фишонд

پس گلاب از اشک بر رویش فشاند

Гуфт эй хоҳар чу баргаштии зи роҳ

گفت ای خواهر چو برگشتی ز راه

Ҳаст бемории маро дар хаймаи гоҳ

هست بیماری مرا در خیمه گاه

Ҷони бқрбони тани бемор ӯ

جان بقربان تن بیمار او

Дили фидои нолаҳои зор ӯ

دل فدای ناله‌های زار او

Баста ӣ банди ғамаш , ҷисм назор

بسته‌ی بند غمش، جسم نزار

Баста ӣ банди влоиш , сад ҳазор

بسته‌ی بند ولایش، صد هزار

Дар дили шабгар зи дил оҳӣ кунад

در دل شب گر ز دل آهی کند

Нола ӣигар дар саҳаргоҳӣ кунад

ناله‌یی گر در سحرگاهی کند

Он муассис , ин муқарнаси тоқи рост

آن مؤسس، این مقرنس طاق راست

зи он мураввиҷ , анфусу офоқи рост

ز آن مروج، انفس و آفاق راست

Ҷонфишониро фитодаи мҳтзр

جانفشانی را فتاده محتضر

Ҷони сетонеро ситодаи мунтазир

جان ستانی را ستاده منتظر

Пурсишӣ кун ҳоли бемори маро

پرسشی کن حال بیمار مرا

Ҷустуҷӯе кун , гирифтори маро

جستجویی کن، گرفتار مرا

зи остини ашкаши зи чашмон пок кун

ز آستین اشکش ز چشمان پاک کن

Давр аз он рухсораи гирд ва хок кун

دور از آن رخساره گرد و خاک کن

Бо тафаққуд бар гшобнди дилаш

با تفقد بر گشابند دلش

Уқда ӣӣ гар ҳаст дар дил , бугсалаш

عقده‌یی گر هست در دل، بگسلش

Гар буд биҳуш , бози Ораши бҳўш

گر بود بیهوش، باز آرش بهوش

Дар ваҳдати андар овезаш бигӯаш

در وحدت اندر آویزش بگوش

Ончӣ аз лавҳи замират ҷилва кард

آنچه از لوح ضمیرت جلوه کرد

Ҷилваи даҳ бар лавҳи он султони фард

جلوه ده بر لوح آن سلطان فرد

Ҳарчӣ нақши сафҳа ӣ хотир марост

هرچه نقش صفحه‌ی خاطر مراست

Ва ончии сабти сина ӣ отир марост

و آنچه ثبت سینه‌ی عاطر مراست

Ҷумларо бар синааш , афшонда ам

جمله را بر سینه‌اش، افشانده‌ام

Аз алиф то ё , бгўшш хонда ам

از الف تا یا، بگوشش خوانده‌ام

Ин вадиатро пас аз ман ҳомил ӯст

این ودیعت را پس از من حامل اوست

Баъди ман дар роҳи ваҳдат , комил ӯст

بعد من در راه وحدت، کامل اوست

Иттиҳоди мондорди ҳаду ҳаср

اتحاد ماندارد حد و حصر

ӯ ҳусайни аҳд ва ман саҷҷоди аср

او حسین عهد و من سجاد عصر

Ман кӣм ? хуршед , ӯ кӣ ? офтоб

من کیم؟ خورشید، او کی؟ آفتاب

Дар миёни беморӣ ӯ шуд ҳиҷоб

در میان بیماری او شد حجاب

Воситаи андари миёни мо , туе

واسطه اندر میان ما، تویی

Базми ваҳдатро намегунҷад дуе

بزم وحدت را نمی‌گنجد دویی

Айн ҳам ҳастем мобӣ каму кост

عین هم هستیم مابی کم و کاست

Дар ҳақиқати воситаи ҳам айни мост

در حقیقت واسطه هم عین ماست

Қутб бояд , гардиши афлок ро

قطب باید، گردش افلاک را

Меҳварӣ бояд сукӯни хок ро

محوری باید سکون خاک را

Чашм бар майдони гумор эй ҳӯшманд

چشم بر میدان گمار ای هوشمند

Чун ман афтодам , ту ӯро кун баланд

چون من افتادم، تو او را کن بلند

Кун хабари он мҳиии амвот ро

کن خبر آن محیی اموات را

Даҳ қиёми он қоими болаззот ро

ده قیام آن قائم بالذات را

Пас видоъи хоҳар ғмдидаҳ кард

پس وداع خواهر غمدیده کرد

Шуд равону хӯни равон аз дида кард

شد روان و خون روان از دیده کرد

Зулҷаноҳи ишқаши андари зери рон

ذوالجناح عشقش اندر زیر ران

Дар равиш , гомии бадали гомии бҷон

در روش، گامی بدل گامی بجان

Гар бзоҳр , гомзн дар фарш буд

گر بظاهر، گامزن در فرش بود

Лек дар ботин , равон дар арш буд

لیک در باطن، روان در عرش بود

Дар замин ар чанд будӣ , раҳи навард

در زمین ار چند بودی، ره نورد

Лек серумаи чашм крўбиш кард

لیک سرمه چشم کروبیش کرد

Дод ҷавлону сухан кӯтоҳ шуд

داد جولان و سخن کوتاه شد

Дӯстро , ворид ба қурбонгоҳ шуд

دوست را، وارد به قربانگاه شد