Дигаронро шӯри бустон бар сару шавқи чаман
دیگران را شور بستان بر سر و شوق چمن
Моу риндони ғзлхўону фазои анҷуман
ما و رندان غزلخوان و فضای انجمن
Мо ҳунарро ахтроними анҷумани моро сипеҳр
ما هنر را اخترانیم انجمن ما را سپهر
Мо суханро блблоними анҷумани моро чаман
ما سخن را بلبلانیم انجمن ما را چمن
Андро , то ҳавза ӣӣ бинии пар аз ақлу равон
اندرآ، تا حوزه یی بینی پر از عقل و روان
Андро , то равза ӣӣ бинии пар аз сарву саман
اندرآ، تا روضه یی بینی پر از سرو و سمن
Маҳфилии омода дар ваии ҳам муҳаббати ҳам сафо
محفلی آماده در وی هم محبت هم صفا
Маҷмаъии овора аз ваии ҳам такаллуфи ҳам мҳн
مجمعی آواره از وی هم تکلف هم محن
Як тарафи гарми ғзлхўонии зарифони ҷавон
یک طرف گرم غزلخوانی ظریفان جوان
Як тарафи масти суханронии ҳарифони куҳан
یک طرف مست سخنرانی حریفان کهن
Ҷумлаи доноёни ҳикмати ҷумлаи дороёни фазл
جمله دانایان حکمت جمله دارایان فضل
Ҷумлаи арбобони дониши ҷумлаи устодони фан
جمله اربابان دانش جمله استادان فن
Ҷумлаи моҳи завқ ва ин фархундаи маҳфилашони сипеҳр
جمله ماه ذوق و این فرخنده محفلشان سپهر
Ҷамъи шамъи завқ ва ин зебандаи мҷлшони лаган
جمع شمع ذوق و این زیبنده مجلشان لگن
Соҳиби ин анҷумани перӣ ки аз баси равшанӣ
صاحب این انجمن پیری که از بس روشنی
Офтоби андар бар райш наёрад дам задан
آفتاب اندر بر رایش نیارد دم زدن
Орифӣ аз пой то сари ҳаламу таслиму ризо
عارفی از پای تا سر حلم و تسلیم و رضا
Фозилӣ аз фарқ то пои донишу фазлу Фтн
فاضلی از فرق تا پا دانش و فضل و فطن
Зон фақиронро падари хўонндши арбоби ҳунар
زان فقیران را پدر خوانندش ارباب هنر
Ки парастор фақиронаст дар сару ълн
که پرستار فقیران است در سر و علن
Андари ин маликаш ба ирфон нест ҳамто , ҳам магар
اندر این ملکش به عرفان نیست همتا، هم مگر
БўолўФо аз кард хезад ё Увайси андари қарн
بوالوفا از کرد خیزد یا اویس اندر قرن
ӯ ба садри анҷуман монанди ма бар осмон
او به صدر انجمن مانند مه بر آسمان
Дигарон бар гирд ӯ сафи баста чун ақди пурН
دیگران بر گرد او صف بسته چون عقد پرن
Он яке мискин ва дар ганҷинаи табъаши ниҳон
آن یکی مسکین و در گنجینه طبعش نهان
Ҳар чаҳ лаъли андар Бадахшонаст ва дар андари адан
هر چه لعل اندر بدخشان است و در اندر عدن
Орифии фархунда корасту уребии ҳӯшманд
عارفی فرخنده کار است و اریبی هوشمند
Фозилии комил айёрасту адибии мумтаҳан
فاضلی کامل عیار است و ادیبی ممتحن
Ваон дигар партав ки хуршедӣаст бо фару шиква
وان دگر پرتو که خورشیدیست با فر و شکوه
зи осмони мардумӣ дар анҷуман партав фикан
ز آسمان مردمی در انجمن پرتو فکن
Зебади ин шеъри манӯчеҳрӣ ба васфи ҳазраташ
زیبد این شعر منوچهری به وصف حضرتش
Гарчи ӯ худ гуфта дар мадҳи Абулқосими ҳасан
گرچه او خود گفته در مدح ابوالقاسم حسن
« шеър ӯ фирдавсро монад ки андар шеър ӯст
«شعر او فردوس را ماند که اندر شعر اوست
Ҳарчӣ дар фирдавси моро ваъда дода зўолмнн »
هرچه در فردوس ما را وعده داده ذوالمنن »
ӯ чу мискин дар ҳунари мискин чу ӯ дар мардумӣ
او چو مسکین در هنر مسکین چو او در مردمی
Ин чу он як ҳӯшёр ва он чу ин як меҳри тан
این چو آن یک هوشیار و آن چو این یک مهر تن
Ҳар ду пиндорӣ ки як ҷонанд пинҳон дар ду ҷисм
هر دو پنداری که یک جانند پنهان در دو جسم
ё яке ҷисманд зоҳир гашта дар ду перҳан
یا یکی جسمند ظاهر گشته در دو پیرهن
Ваон дигар афсар ки май шояд ба бозори сухан
وان دگر افسر که می شاید به بازار سخن
Риштаи ашъор ӯро гавҳари ҷонҳо саман
رشته اشعار او را گوهر جانها ثمن
Хотирашро ҳар чаҳ андари равзаи боғи Ирам
خاطرش را هر چه اندر روضه باغ ارم
Хомаашро ҳар чаҳ андари нофи оҳӯии хутан
خامه اش را هر چه اندر ناف آهوی ختن
Ваон дигар бошад бақо каз назм чун оби бақо
وان دگر باشد بقا کز نظم چون آب بقا
Ғам ҳаме бизадойад аз дили ҷон ҳаме бахшад ба тан
غم همی بزداید از دل جان همی بخشد به تن
Ҳаии абири орад , ба дафтар чунки баргирад қалам
هی عبیر آرد، به دفتر چونکه برگیرد قلم
Ҳаии гуҳари резад , ба маҳфил чунки бигушоед даҳан
هی گهر ریزد، به محفل چونکه بگشاید دهن
Ваон дигар пӯри ҳумои анқо ки дар донишварӣ
وان دگر پور هما عنقا که در دانشوری
Ҳаст зери шҳпрш аз қоф то қофи сухан
هست زیر شهپرش از قاف تا قاف سخن
Андари он гулшан ки ӯ шуд булбули дстонсроӣ
اندر آن گلشن که او شد بلبل دستانسرای
Ҳайф бошад истимоъи нағмаи зоғу заған
حیف باشد استماع نغمه زاغ و زغن
Ваон дигар саргаштаи он бсҳоқи донишвар ки ҳаст
وان دگر سرگشته آن بسحاق دانشور که هست
Шеъри рӯҳафзоаш ҳалвои мазоқи марду зан
شعر روح افزاش حلوای مذاق مرد و زن
Даккаи қаннодро абёт ӯ миқдори коҳ
دکه قناد را ابیات او مقدار کاه
Кулбаи таббохро ашъор ӯ равнақи шикан
کلبه طباخ را اشعار او رونق شکن
Ваон дигар ошуфта каз ашъори нағзи дилнишин
وان دگر آشفته کز اشعار نغز دلنشین
Май баради ошуфтагии беруни зи табъи анҷуман
می برد آشفتگی بیرون ز طبع انجمن
Ваон дигар фаррух ки аз фархундагӣ монад , ба ид
وان دگر فرخ که از فرخندگی ماند، به عید
Ваон дигар соғар ки аз соҳибдилӣ монад , ба ?дан
وان دگر ساغر که از صاحبدلی ماند، به دن
Ваон дигар парвин ки чун ашъор ширин сараканд
وان دگر پروین که چون اشعار شیرین سرکند
Дар мазоқи табъомезад , ба ҳам шаҳду лбн
در مذاق طبع آمیزد، به هم شهد و لبن
Ваон дигар деҳқон ки андари мазраъи дафтари зи назм
وان دگر دهقان که اندر مزرع دفتر ز نظم
Пурвирди пайвастаи насрину шқиқу ёсуман
پرورد پیوسته نسرین و شقیق و یاسمن
Ваон дигар шеърӣу шеъраш бо шарофати тавъамон
وان دگر شعری و شعرش با شرافت توأمان
Ваон дигар ҷавзоу табъаш бо саодати мқтрн
وان دگر جوزا و طبعش با سعادت مقترن
Гуяд он як , чашми шӯхи ман ҳамаи ғанҷу фиреб
گوید آن یک، چشم شوخ من همه غنج و فریب
Гуяд ин як , шоҳ ман дорад қадӣ чун норван
گوید این یک، شاه من دارد قدی چون نارون
Гуяд ин як моҳ ман дорад лабӣ чун нордон
گوید این یک ماه من دارد لبی چون ناردان
Гуяд ин як шоҳ ман дорад қадӣ чун норван
گوید این یک شاه من دارد قدی چون نارون
Ман ҳаме хонам мдиҳи соҳиби кайҳони мадор
من همی خوانم مدیح صاحب کیهان مدار
Хоҷаи фаррух « амини аддавла » мейри мؤтмн
خواجه فرخ «امین الدوله » میر مؤتمن
Банда « Аммонам » слили қатраи он устоди назм
بنده «عمانم » سلیل قطره آن استاد نظم
Шеваам мадҳи ту сомони сафоҳонами ватан
شیوه ام مدح تو سامان صفاهانم وطن
То кунам мадҳи ту калакам ҳаст абрии сайли бор
تا کنم مدح تو کلکم هست ابری سیل بار
То кунам васфи ту табъам ҳаст баҳрии мавҷи зан
تا کنم وصف تو طبعم هست بحری موج زن