Баси фишурд аз панҷаи бедод , гардун ноӣ ман

بس فشرد از پنجه بیداد، گردون نای من

Баста шуд роҳи нафас бар мантиқ гуёӣ ман

بسته شد راه نفس بر منطق گویای من

Гар ҳуҷуми ашкро монеъ набӯдӣ остин

گر هجوم اشک را مانع نبودی آستین

Ғарқ хӯн кардӣ ҷаҳонро чашми хўнполои ман

غرق خون کردی جهان را چشم خونپالای من

Моя рафт аз даст ва монад ангушти ҳайрат бар даҳон

مایه رفت از دست و ماند انگشت حیرت بر دهان

Муддаии кӯ то кушояд , лаб ба истеҳзои ман

مدعی کو تا گشاید، لب به استهزای من

Ҳар чаҳ аз гардуни муруввати ҷустам аз мардуми вафо

هر چه از گردون مروت جستم از مردم وفا

Дар вуҷӯд , он кимиёӣ ман шуд ин анқои ман

در وجود، آن کیمیای من شد این عنقای من

Шуд ба поёни умр ва имрӯзам нашуд беҳтари зи дай

شد به پایان عمر و امروزم نشد بهتر ز دی

Боз гӯям ба шавад зи имрӯзи ман фардои ман

باز گویم به شود ز امروز من فردای من

Нури чашму зӯри тан то моя будандӣ ба даст

نور چشم و زور تن تا مایه بودندی به دست

Гарми бади бозор ҳар савдогар аз савдои ман

گرم بد بازار هر سوداگر از سودای من

То чу кўронми фиребад чун арӯсони ин ъҷўз

تا چو کورانم فریبد چون عروسان این عجوز

Зӣ ман ояд ғофиласт аз дидаи бинои ман

زی من آید غافل است از دیده بینای من

Маърифати коло ,у ақлами посбону нафас , дузд

معرفت کالا، و عقلم پاسبان و نفس، دزد

Дар камӣн то кӣ кунад фурсати баради колои ман

در کمین تا کی کند فرصت برد کالای من

Хостам дар мадҳ ӯ ҳамроҳӣ аз дил гуфт рӯ

خواستم در مدح او همراهی از دل گفت رو

Ман алӣ аллоҳем тарсами шӯии расвои ман

من علی اللهیم ترسم شوی رسوای من

Сар ба гӯши ақл барадам гуфт даст аз ман бидор

سر به گوش عقل بردم گفت دست از من بدار

Кандар ин раҳи қудрат рафтан надорад пои ман

کاندر این ره قدرت رفتن ندارد پای من

Кофарии байн кандар асфали пояи таъриф ӯ

کافری بین کاندر اسفل پایه تعریف او

намеравад то на фалаки бонги аноолоълои ман

می رود تا نه فلک بانگ اناالاعلای من

Имтиҳонро зулфи Лайлиро ба ҷунбони силсила

امتحان را زلف لیلی را به جنبان سلسله

Пас бибин девонагиҳои дили шайдои ман

پس ببین دیوانگی های دل شیدای من

Кӣ хабар доранд зоғони ҷгрхўори муҷоз

کی خبر دارند زاغان جگرخوار مجاز

Аз ҳақиқати гӯйии тӯтии шкрхои ман

از حقیقت گویی طوطی شکرخای من

Гарчи истеҳқоқ дорам лекин аз инсоф нест

گرچه استحقاق دارم لیکن از انصاف نیست

Дар дили ман ҷой ӯ бошад дар оташи ҷои ман

در دل من جای او باشد در آتش جای من

Роҳ борӣкасту шаби торику чоҳ аз ҳади фузун

راه باریک است و شب تاریک و چاه از حد فزون

Дастгирӣ кун худоро то нлғзди пои ман

دستگیری کن خدا را تا نلغزد پای من

Ман кӣам « Аммон »у паҳнои суханро мавҷи зан

من کی ام «عمان » و پهنای سخن را موج زن

Гар гувоҳии хоҳӣ инак табъи гавҳари зои ман

گر گواهی خواهی اینک طبع گوهر زای من