Зиндагонӣ чист доне ? ҷони мунаввари доштан
زندگانی چیست دانی؟ جان منور داشتن
Бӯстони маърифатро тоза ватар доштан
بوستان معرفت را تازه و تر داشتن
Арши фарши пои кӯби тест ҳиммат кун баланд
عرش فرش پای کوب تست همت کن بلند
То кӣ аз ин хокдони болину бистари доштан
تا کی از این خاکدان بالین و بستر داشتن
Бугсали ин доми ҳавас эй мурғи қудсии ошён
بگسل این دام هوس ای مرغ قدسی آشیان
Гар ду олам боядат дар зери шҳпри доштан
گر دو عالم بایدت در زیر شهپر داشتن
Баҳри динории каш аз хокаст пазируфтани вуҷӯд
بهر دیناری کش از خاکست پذیرفتن وجود
Баҳри дебоеи каш аз карамаст гавҳари доштан
بهر دیبایی کش از کرمست گوهر داشتن
эй мусулмон то ба кӣ хӯни мусулмони рехтан
ای مسلمان تا به کی خون مسلمان ریختن
эй бародар то ба кӣ кини бародари доштан
ای برادر تا به کی کین برادر داشتن
Сина холӣ кун зи кибру озу шаҳват то ба кӣ
سینه خالی کن ز کبر و آز و شهوت تا به کی
Хонаи пари гандуми намӯдани кӣсаи пари зари доштан
خانه پر گندم نمودن کیسه پر زر داشتن
То ба чанд ин нихвату нозу ғуруру аҷабу кибр
تا به چند این نخوت و ناز و غرور و عجب و کبر
Аз ғулому боғу роғу асбу астари доштан
از غلام و باغ و راغ و اسب و استر داشتن
Ин сари ғаддорро то кӣ нуҳуфтан дар кулоҳ
این سر غدار را تا کی نهفتن در کلاه
Венаи тани мурдорро то кӣ ба зевари доштан
وین تن مردار را تا کی به زیور داشتن
Бе клоҳоннди андари соҳати иқлӣми ишқ
بی کلاهانند اندر ساحت اقلیم عشق
Пой то сари нанг аз хуршеди афсари доштан
پای تا سر ننگ از خورشید افسر داشتن
Карда ҳар нақшӣ ва безаҳмат фикандан бар қалам
کرده هر نقشی و بی زحمت فکندن بر قلم
Хонда ҳар дарсӣ ва бе миннати зи дафтари доштан
خوانده هر درسی و بی منت ز دفتر داشتن
Кошифи рози дарун аз мижа овардан ба ҳам
کاشف راز درون از مژه آوردن به هم
Воқифи сари замир аз лаби з ҳам бардоштан
واقف سر ضمیر از لب ز هم برداشتن
Корашон бар рӯй нтъи ошиқии по кӯфтан
کارشان بر روی نطع عاشقی پا کوفتن
Шуғлашон дар зери теғи дӯстии сари доштан
شغلشان در زیر تیغ دوستی سر داشتن
Бе дару боманд , аммо осмонро орзӯаст
بی در و بامند، اما آسمان را آرزوست
Бар мисоли ҳоҷибонишони ҷой бар дар доштан
بر مثال حاجبانشان جای بر در داشتن
Лаб хамӯш аммо ншоидшони сар ҳар мӯӣ ро
لب خموش اما نشایدشان سر هر موی را
Лаҳза ӣӣ ғофили зи зикри номи ҳайдар ( ъ ) доштан
لحظه یی غافل ز ذکر نام حیدر(ع) داشتن
Шери яздони довари имкони хдиўи дайни алӣ ( ъ )
شیر یزدان داور امکان خدیو دین علی(ع)
Каз вуҷӯд ӯст дайнро зинату фари доштан
کز وجود اوست دین را زینت و فر داشتن
Бояд он касро ки меҳр ӯ набошад эй падар
باید آن کس را که مهر او نباشد ای پدر
Эътиқод ӯ ба нопокии модари доштан
اعتقاد او به ناپاکی مادر داشتن
Шахси қадараш дар тамоми олами куну фасод
شخص قدرش در تمام عالم کون و فساد
Сахт дилтангаст аз ҷои муҳақари доштан
سخت دلتنگست از جای محقر داشتن
Дӯш дар миъроҷи тавсифаши барроқи фикр ро
دوش در معراج توصیفش براق فکر را
Каш буд дар пўиаҳи нанг аз номи сарсари доштан
کش بود در پویه ننگ از نام صرصر داشتن
Хуш ҳаме ронадам ба таъҷилӣ ки ҷбрили хирад
خوش همی راندم به تعجیلی که جبریل خرد
Монад андари ним раҳ бо он ҳамаи пари доштан
ماند اندر نیم ره با آن همه پر داشتن
То миёни мумкину воҷиб ки дарёӣаст жарф
تا میان ممکن و واجب که دریاییست ژرف
Воҷиб омад фалаки ҷуръатро ба лангари доштан
واجب آمد فلک جرئت را به لنگر داشتن
Ишқи гуфто , рФрФми ман бар нишин бартари хиром
عشق گفتا، رفرفم من بر نشین برتر خرام
То кӣ охири рахт бар ин кндрў , хари доштан
تا کی آخر رخت بر این کندرو، خر داشتن
Ҳоҷиби ваҳмами гиребон сбкроиӣ гирифт
حاجب وهمم گریبان سبکرایی گرفت
Гуфт густохона натавон рӯ бар ин дар доштан
گفت گستاخانه نتوان رو بر این در داشتن
Ҷузи пас ин парда ҳар ҷои дасти даст Муртазо аст
جز پس این پرده هر جا دست دست مرتضی است
Лек болотар нишоед по аз ин дар доштан
لیک بالاتر نشاید پا از این در داشتن
Ишқи гуфто эй гронҷони сбкср лаб бабанд
عشق گفتا ای گرانجان سبکسر لب ببند
Ман тавонам аз миёни ин пардаро бар доштан
من توانم از میان این پرده را بر داشتن
Аз пас ин пардаи даст ӯ магари номади бурун
از پس این پرده دست او مگر نامد برون
Хост чун дар суфраи ширкат бо паямбари доштан
خواست چون در سفره شرکت با پیمبر داشتن
Зон замон дар ҳиртстм кин аҷоиби мзҳрист
زان زمان در حیرتستم کاین عجایب مظهریست
То кӣ охири ҳайрати ин поки мазҳари доштан
تا کی آخر حیرت این پاک مظهر داشتن
Мумкин ва дар ломакон , ҷаҳласт кардани эътиқод
ممکن و در لامکان، جهل است کردن اعتقاد
Воҷиб ва дар хокдон , куфраст бовари доштан
واجب و در خاکدان، کفر است باور داشتن
Ишқ гуяд ҳарчӣ май хоҳӣ баён кун бок нест
عشق گوید هرچه می خواهی بیان کن باک نیست
Хуш набошад сари эзадро мастири доштан
خوش نباشد سر ایزد را مستر داشتن
Ақл гуяд ҳади нигаҳдор эй мусулмон зинҳор
عقل گوید حد نگهدار ای مسلمان زینهار
наменаяндешӣ зи нанги номи кофари доштан
می نیندیشی ز ننگ نام کافر داشتن
Фитнаи хезад , даст агар хоҳии бёўрдни фурӯд
فتنه خیزد، دست اگر خواهی بیاوردن فرود
Хӯни бирезади пой агар хоҳии фаротари доштан
خون بریزد پای اگر خواهی فراتر داشتن
Ишқ гуяд ғоят куфраст бо сидқи мақол
عشق گوید غایت کفر است با صدق مقال
Ошиқонро бокӣ аз шамшеру ханҷари доштан
عاشقان را باکی از شمشیر و خنجر داشتن
Ақл гуяд то ба кӣ зини фикрати ошӯби хез
عقل گوید تا به کی زین فکرت آشوب خیز
Дили мушавваши сохтани хотири мукаддари доштан
دل مشوش ساختن خاطر مکدر داشتن
Дар бар ағёри сар ҳақ магӯ зиштаст зишт
در بر اغیار سر حق مگو زشت است زشت
Пеши чашми кӯр , ойӣнаи Сикандари доштан
پیش چشم کور، آیینه سکندر داشتن
эй алӣ ( ъ ) эй маъдани ҷӯаду ҷалолу фазлу илм
ای علی(ع) ای معدن جود و جلال و فضل و علم
Ҷузи ту касро кӣ расад теғи ду пайкари доштан
جز تو کس را کی رسد تیغ دو پیکر داشتن
Ҷузи ту касро кӣ расад дар каъбае дасти худо
جز تو کس را کی رسد در کعبه ای دست خدا
Бе муҳобои пой бар дӯши паямбари доштан
بی محابا پای بر دوش پیمبر داشتن
Фош мехондам худоят дар миёни хосу ом
فاش می خواندم خدایت در میان خاص و عام
Гар набӯдӣ куфри мутлақи ширки довари доштан
گر نبودی کفر مطلق شرک داور داشتن
Ман намегӯям худоӣ лек бе тавфиқи ту
من نمی گویم خدایی لیک بی توفیق تو
Боди баррагиро наёрад аз замин бардоштан
باد برگی را نیارد از زمین برداشتن
Ман намегӯям худоӣ лек бе имдоди ту
من نمی گویم خدایی لیک بی امداد تو
Нутфаро сӯрат набандад шакли ҷонвари доштан
نطفه را صورت نبندد شکل جانور داشتن
Ман намегӯям худоӣ лек мегардад писар
من نمی گویم خدایی لیک می گردد پسر
Дар раҳм , занро кунигар манъи духтари доштан
در رحم، زن را کنی گر منع دختر داشتن
Ман намегӯям худоӣ лек бояд халқ ро
من نمی گویم خدایی لیک باید خلق را
Бар кафи ту чашми рӯзиро муқаддари доштан
بر کف تو چشم روزی را مقدر داشتن
Мункиронро ҳам сару кори аўФтди охир ба ту
منکران را هم سر و کار اوفتد آخر به تو
Ногузир омад расан аз раҳ ба чанбари доштан
ناگزیر آمد رسن از ره به چنبر داشتن
Нӯҳро киштӣ ба гирдоби фано будӣ ҳануз
نوح را کشتی به گرداب فنا بودی هنوز
Гар на ӯро будӣ аз лутфи ту лангари доштан
گر نه او را بودی از لطف تو لنگر داشتن
Табъи ман аз резиши дасти ту оради шеъри нағз
طبع من از ریزش دست تو آرد شعر نغز
Зонка « Аммон »ро з боронаст гавҳари доштан
زانکه «عمان » را ز باران است گوهر داشتن