Гар сайри каъбау дайри вар хонақоҳ кардам

گر سیر کعبه و دیر ور خانقاه کردم

Ғайр аз ту кас надидам ҳарҷо нигоҳ кардам

غیر از تو کس ندیدم هرجا نگاه کردم

Қасду муродам аз сайр рӯй ту буд лоғайр

قصد و مرادم از سیر روی تو بود لاغیر

Гар сайри каъбау дайри вар хонақоҳ кардам

گر سیر کعبه و دیر ور خانقاه کردم

Дидам ки буд кӯҳии андари баробари коҳ

دیدم که بود کوهی اندر برابر کاه

Афви турои мутобиқ бо ҳар гуноҳ кардам

عفو ترا مطابق با هر گناه کردم

Ҷузи даъвӣ « аноолҳқ » нишнидам аз забонаш

جز دعوی «اناالحق » نشنیدم از زبانش

Гӯши дил аз ҳақиқат бар ҳар гиёҳ кардам

گوش دل از حقیقت بر هر گیاه کردم

Исботи гашт бар ман аз як нафас ба « ало »

اثبات گشت بر من از یک نفس به «الا»

То нафии мосўиро бо « лоолаҳ » кардам

تا نفی ماسوی را با «لااله » کردم

Гар шуд намад кулоҳам мискин махон ки шоҳам

گر شد نمد کلاهم مسکین مخوان که شاهم

Дар фақри подшоҳӣ бо ин кулоҳ кардам

در فقر پادشاهی با این کلاه کردم

Бихўд наёфтам ман бар оби зиндагии даст

بیخود نیافتم من بر آب زندگی دست

Равшани замири перии ҳодӣ роҳ кардам

روشن ضمیر پیری هادی راه کردم

Неи не ки ҳодӣам буд Хизри замонаи неи не

نی نی که هادی ام بود خضر زمانه نی نی

Худ оби зиндагӣ буд ман иштибоҳ кардам

خود آب زندگی بود من اشتباه کردم

Дар ҳар қазо ки рӯ дод ӯро муайян гирифтам

در هر قضا که رو داد او را معین گرفتم

Дар ҳар бало ки омад ӯро паноҳ кардам

در هر بلا که آمد او را پناه کردم

« Аммон » агар кулоҳам шоҳона шуд аҷаб нест

«عمان » اگر کلاهم شاهانه شد عجب نیست

Дерӣаст бо гадои хизмат ба шоҳ кардам

دیریست با گدایی خدمت به شاه کردم