Дили маро аҷаб ояд ҳамеи зи кори ҳаво

دل مرا عجب آید همی ز کار هوا

Ки машки буи салб шуд зи машки буии сабо

که مشک‌بوی سلب شد ز مشک‌بوی صبا

зи рангу буи ҳаме донам ва надонам аз онк

ز رنگ و بوی همی دانم و ندانم از آنک

Чунин ҳавои зи сабои гашт ё сабои зи ҳаво

چنین هوا ز صبا گشت یا صبا ز هوا

Дарахт агар илми парниён кушод равост

درخت اگر عَلَم پرنیان گشاد رواست

Ки хок боз кашидаст мФрши дебо

که خاک باز کشیدست مفرش دیبا

Ба нур ва зулмат монад замину абри ҳаме

به نور و ظلمت ماند زمین و ابر همی

Ба дар ва мино монад сиришки абру гё

به درّ و مینا ماند سرشک ابر و گیا

Фирефтааст замини абри тираро ки азу

فریفته است زمین ابر تیره را که ازو

Ҳаме сетанд дар ва ҳаме диҳад мино

همی ستاند درّ و همی دهد مینا

Ба зери гавҳари алвону зери нақши бадеъ

به زیر گوهر الوان و زیر نقش بدیع

Наҳуфтаи гашти даризоии оламу паҳно

نهفته گشت دِرازای عالم و پهنا

Агарчӣ гавҳару нақш ҷаҳон фаровонаст

اگرچه گوهر و نقش جهان فراوانست

Ҳама саноат абрасту дастбурди сабо

همه صناعت ابرست و دستبرد صبا

Чаҳ фоидаи сети зи нақши баҳору пайкар ӯ

چه فایده‌ست ز نقش بهار و پیکر او

Ки аз ҳавоаш ҷамоласт ва аз бухори наво

که از هواش جمالست و از بخار نوا

Агар ҳавоаши бад-ӣни рӯзгор тоза кунад

اگر هواش بدین روزگار تازه کند

Ба рӯзгори хазони ҳам ҳаво кунадаш ҳбо

به روزگار خزان هم هوا کندش هبا

Баҳори наъти худованди хусрав аҷам аст

بهار نعت خداوند خسرو عجم است

Ки бӯстон шуд азуи табъу хотири шуъаро

که بوستان شد ازو طبع و خاطر شعرا

Баҳори маънии рангу баҳори ҳикмати буи

بهار معنی رنگ و بهار حکمت بوی

Баҳори ақли саботу баҳори кӯҳи бақо

بهار عقل ثبات و بهار کوه بقا

Балии бад-ӣни сифату ҷойгоҳ ва мартабат аст

بلی بدین صفت و جایگاه و مرتبت است

Мдиҳи шоҳи ҷаҳони шаҳриёр бе ҳамто

مدیح شاه جهان شهریار بی‌همتا

Ямини давлати маҷду амини миллати сидқ

یمین دولت مجد و امین ملت صدق

Амири ғозӣ , Маҳмӯд , сидоломро

امیر غازی، محمود، سیّدالامرا

Аз офтоби ҷаҳони мардумяши пайдотар

از آفتاب جهان مردمیش پیداتر

Аз онкӣ дар ҳамаи аҳвол дар халоу мулло

از آنکه در همه احوال در خلا و ملا

Буд падеди шабу рӯзи мардумяши ҳаме

بود پدید شب و روز مردمیش همی

Ба шаби зи дида буд офтоби нопидо

به شب ز دیده بود آفتاب ناپیدا

Чаҳор вақташи пешаи чаҳор кор буд

چهار وقتش پیشه چهار کار بود

Касе надиду нбиндши азин чаҳор ҷудо

کسی ندید و نبیندش ازین چهار جدا

Ба вақти қудрати раҳм ва ба вақти зулати афв

به وقت قدرت رحم و به وقت زلت عفو

Ба вақти танагии родӣ ба вақти аҳди вафо

به وقت تنگی رادی به وقت عهد وفا

Агарчӣ ҷӯаду саховати зи қадар бар фалаканд

اگرچه جود و سخاوت ز قدر بر فلکند

Фурӯди соя ангушт ӯст ҷӯаду сахо

فرود سایۀ انگشت اوست جود و سخا

Мдиҳи бозуӣ ӯ кун ки пеши бозуӣ ӯ

مدیح بازوی او کن که پیش بازوی او

Қавитарин кас бошад зи ҷумлаи зуъафо

قوی‌ترین کس باشد ز جملهٔ ضعفا

Худоӣ додаш ҳарчи он сазо ва дархур ӯст

خدای دادش هرچ آن سزا و درخور اوست

Мисли зананд ки дархур буд сазои бсзо

مثل زنند که درخور بود سزا بسزا

Шинохтааст ки миннати хдоирости ҳаме

شناخته است که منّت خدایراست همی

Ба халқи брннҳди миннат ӯ зи баҳри ато

به خلق برننهد منّت او ز بهر عطا

Ба азм кардан ӯ корҳои хираду бузург

به عزم کردن او کارهای خرد و بزرگ

Чунон барояд гӯйӣ ки азм ӯст қазо

چنان برآید گویی که عزم اوست قضا

Ризо диҳанд ба амраши мулӯк , вена на аҷаб

رضا دهند به امرش ملوک، وین نه عجب

Бадв шаванд бузург ар бадв диҳанд ризо

بدو شوند بزرگ ار بدو دهند رضا

Само чу бенгарӣ андари миён ҳиммат ӯст

سما چو بنگری اندر میان همت اوست

Агарчӣ пайкар ӯ ҳаст дар миёни само

اگرچه پیکر او هست در میان سما

Муборизонро шамшер ӯ тилисмӣ шуд

مبارزان را شمشیر او طلسمی شد

Ки сӯй ӯ набӯдашон магар ки пушту қафо

که سوی او نبودشان مگر که پشت و قفا

Бузургворӣу озодагӣу некӣ ро

بزرگواری و آزادگی و نیکی را

з ҳар ки ёд кунӣ мақтааст азуи мабда

ز هر که یاد کنی مقطع است ازو مبدا

Гараш бутоне дидан ҳама ҷаҳонаст ӯ

گرش بتانی دیدن همه جهانست او

Барин сухани ҳунару фазл ӯ басаст гўо

برین سخن هنر و فضل او بس است گوا

Кас аз худоӣ надорад аҷаб агар дорад

کس از خدای ندارد عجب اگر دارد

Ҳамаи ҷаҳонро андари тании ҳаме танҳо

همه جهان را اندر تنی همی تنها

Салоҳи дайнро имрӯзи нияту фикраш

صلاح دین را امروز نیّت و فکرش

зи дай баасту зи имрӯз ба буд фардо

ز دی به است و ز امروز به بود فردا

Ба номи эзад чунон шудаи сети ҳайбат ӯ

به نام ایزد چونان شده‌ست هیبت او

Ки нест касро кардани хилоф ӯ ёро

که نیست کس را کردن خلاف او یارا

Баҳои ӯ на ба маликаст неи маози аллоҳ

بهای او نه به ملک است نی معاذ الله

Ки маликро ба бузургӣ ва ном ӯст баҳо

که ملک را به بزرگی و نام اوست بها

Гуҳари бадаст касе кӯ на аҳл он бошад

گهر بدست کسی کو نه اهل آن باشد

Чу обгина буд бебаҳоу пасти намо

چو آبگینه بود بی‌بها و پست‌نما

Хдоигоно ҳар ҷо ки дар ҷаҳон мулкӣ аст

خدایگانا هر جا که در جهان ملکی است

Бтоът ту гароед ҳамеи бхўФу раҷо

بطاعت تو گراید همی بخوف و رجا

Ту ранҷа аз паии динӣ на аз паии дунё

تو رنجه از پی دینی نه از پی دنیا

зи баҳр онкӣ наярзад ба ранҷи ту дунё

ز بهر آنکه نیرزد به رنج تو دنیا

Чу кам зи қадар ту бошад ҷаҳону неъмат ӯ

چو کم ز قدر تو باشد جهان و نعمت او

Ба кам зи қадари ту чун таҳният кунем ту ро

به کم ز قدر تو چون تهنیت کنیم تو را

Ба офарину дуоеи магар басанда кунем

به آفرین و دعایی مگر بسنده کنیم

Ба дасти банда чаҳ бошад ҷузи офарину дуо

به دست بنده چه باشد جز آفرین و دعا