Фиғон зон причҳри айёри ёр

فغان زان پریچهر عیار یار

Ки бо маниши доим ба пайкори кор

که با منش دائم به پیکار کار

Ду зулф сиёҳаш бимонад бидон

دو زلف سیاهش بماند بدان

Ки ду зоғ дорад бмнқори қор

که دو زاغ دارد بمنقار قار

Даҳоне чу як нори донаи ду ним

دهانی چو یک نار دانه دو نیم

Маро ҳаст дар дил аз он нори нор

مرا هست در دل از آن نار نار

Бензади бузургони бузургам вале

بنزد بزرگان بزرگم ولی

Бнздики он чашми хунхори хор

بنزدیک آن چشم خونخوار خوار

Биёади туам нӯш гардад ҳаме

بیاد توام نوش گردد همی

Бкоми андаруни заҳру душвори вор

بکام اندرون زهر و دشوار وار

Чунон гаштам аз фурқати он нигор

چنان گشتم از فرقت آن نگار

Ки бар ман з ишқаст булғори ғор

که بر من ز عشقست بلغار غار

Агар тамаъ кардӣ бҷону дилам

اگر طمع کردی بجان و دلم

Бадасту дилу ҷон ту бурдор дор

بدست و دل و جان تو بردار دار