эй матоъи дард дар бозор ҷон андохта

ای متاع درد در بازار جان انداخته

Гавҳар ҳар суд дар ҷайб зиён андохта

گوهر هر سود در جیب زیان انداخته

Нури ҳайрат дар шаби андешаи авсофи ту

نور حیرت در شب اندیشهٔ اوصاف تو

Баси ҳумоюни мурғи ақл аз ошён андохта

بس همایون مرغ عقل از آشیان انداخته

Аз камон то ҷуста дар чашм таҳайюр карда ҷо

از کمان تا جسته در چشم تحیر کرده جا

Маърифати кӯи тири ҳукмӣ бар нишон андохта

معرفت کاو تیر حکمی بر نشان انداخته

эй ба табъи боғи кун аз баҳри бурҳони ҳудус

ای به طبع باغ کون از بهر برهان حدوث

Тарҳи рангомезӣ аз фасл хазон андохта

طرح رنگ آمیزی از فصل خزان انداخته

Суръати андешаро афканда дар домони тир

سرعت اندیشه را افکنده در دامان تیر

Ъодби хамёза дар ҷайб камон андохта

عادب خمیازه در جیب کمان انداخته

Дар чаманҳои муҳаббат ҳар қадам чун Карбало

در چمن‌های محبت هر قدم چون کربلا

Аз насими ишваи фарш арғавон андохта

از نسیم عشوه فرش ارغوان انداخته

Мурғи табъи андари ҳавоӣ маъсият нагушӯда бол

مرغ طبع اندر هوای معصیت نگشوده بال

Афви ту шоҳини раҳматро бар он андохта

عفو تو شاهین رحمت را بر آن انداخته

Сояи пурвирди ғамат дар офтоби растхез

سایه پرورد غمت در آفتاب رستخیز

Фарши астбрқ ба зер соябон андохта

فرش استبرق به زیر سایبان انداخته

Туъма ӣ ишқи туро аз мағз ҷон оварда ам

طعمهٔ عشق تو را از مغز جان آورده‌ام

Он ҳумо то соя бар ин устихон андохта

آن هما تا سایه بر این استخوان انداخته

эй мазаллатро равое дода дар бозори ишқ

ای مذلت را روایی داده در بازار عشق

Иззату шанро аз авҷи ъз ва шан андохта

عزت و شان را از اوج عز و شان انداخته

Ҳар куҷои таъсии ғамро додае изни умум

هر کجا تاثیر غم را داده‌ای اذن عموم

Шодӣ роҳат фишонро нотавон андохта

شادی راحت فشان را ناتوان انداخته

Зини хҳолт чун бурун оем ки дил дар мавҷи хӯн

زین خجالت چون برون آیم که دل در موج خون

Нави арӯсони ғаматро мӯ кашон андохта

نو عروسان غمت را مو کشان انداخته

Файзро нозам ки ҳар каси по ба роҳат монда аст

فیض را نازم که هر کس پا به راهت مانده است

Дил ба даст овараду ҷонро аз миён андохта

دل به دست آورد و جان را از میان انداخته

Сайди дилро баҳри огоҳии зи сайёди азал

صید دل را بهر آگاهی ز صیاد ازل

Дар каманди турра ӣ анбар фишон андохта

در کمند طرهٔ عنبر فشان انداخته

Карда аз ирфони либоси аҷзро домани дароз

کرده از عرفان لباس عجز را دامن دراز

Кӯтаҳӣ дар ҷайби ақли нукта дон андохта

کوتهی در جیب عقل نکته‌دان انداخته

Туъмае каз хон ишқ афкандаам дркоми дил

طعمه‌ای کز خوان عشق افکنده‌ام در کام دل

Реза ӣ онро ҷҳими андар даҳон андохта

ریزهٔ آن را جحیم اندر دهان انداخته

Шаръ гуяд манъ лаб кун , ишқ гуяд наъраи зан

شرع گوید منع لب کن، عشق گوید نعره زن

К-эии ту ҳам дар роҳи ишқи худ Аннан андохта

کای تو هم در راه عشق خود عنان انداخته

Давлати васлат ки дар ёбад ки бо он муҳаррамӣ

دولت وصلت که دریابد که با آن محرمی

Ҷавҳари аввали илм бар остон андохта

جوهر اوّل عَلَم بر آستان انداخته

Ҳайрати ҳасани туро нозам ки дар базми висол

حیرت حسن تو را نازم که در بزم وصال

Ҷоми оби зиндагӣ аз даст ҷон андохта

جام آب زندگی از دست جان انداخته

Васфи санъат каз лаби ҳзи зарра май резади бурун

وصف صُنعت کز لب هر ذره می‌ریزد برون

Нутқро дар маъраз ъқдоллсон андохта

نطق را در معرض عقداللسان انداخته

Дар саноят чун гушойами лаб ки барқ нокасе

در ثنایت چون گشایم لب که برق ناکسی

Мантиқамро оташи андари хон ва мон андохта

منطقم را آتش اندر خان و مان انداخته

Ман ки бошам ақли кулро новак андоз адаб

من که باشم؟ عقل کل را ناوک‌انداز ادب

Мурғи авсофи ту аз авҷ баён андохта

مرغ اوصاف تو از اوج بیان انداخته

Масти завқ урфӣам каз нағма ӣ тавҳиди ту

مست ذوق عرفی‌ام کز نغمهٔ توحید تو

Лиззати овоза дар ком ҷаҳон андохта

لذت آوازه در کام جهان انداخته