эй дошта дар сояи ҳам теғу қалам ро

ای داشته در سایه هم تیغ و قلم را

Ваии сохтаи ороиши ҳам ҳаламу карам ро

وی ساخته آرایش هم حلم و کرم را

Ҷами мартаба , дории замон каз асари нутқ

جم مرتبه ، داری زمان کز اثر نطق

Чун гули ҳамагӣ гӯш кунад ҷазри асм ро

چون گل همگی گوش کند جذر اصم را

Ин ҷом ки аз рои мунири ту фалаки сохт

این جام که از رای منیر تو فلک ساخت

Зўдо ки кунад ғунчаи гули шӯҳрати ҷам ро

زودا که کند غنچه گل شهرت جم را

Як шеваи шиносади ғазабати афви вмкоФот

یک شیوه شناسد غضبت عفو ومکافات

Як нағмаи шуморади карамати лоу нъм ро

یک نغمه شمارد کرمت لا و نعم را

Ҷовид ҳаме бахшад ва аз моя накоҳад

جاوید همی بخشد و از مایه نکاهد

Ршҳи қаламати сирват аснофамам ро

رشح قلمت ثروت اصناف امم را

Ганҷинаи эҳсонаш , танг моя нагардад

گنجینه احسانش ، تنگ مایه نگردد

Гар то абад анъом диҳад сифри рақам ро

گر تا ابد انعام دهد صفر رقم را

Чарх аз шарафи хок дарат сохт тилисмӣ

چرخ از شرف خاک درت ساخت طلسمی

Каз даргаат онсӯ набӯд роҳи қисм ро

کز درگهت آنسو نبود راه قسم را

Нагирифт зи инсофи ту дар маъракаи лоф

نگرفت ز انصاف تو در معرکه لاف

Шодии тарафи шодӣу ғами ҷониби ғам ро

شادی طرف شادی و غم جانب غم را

Гар башнавад аз даҳр ки мардӯди кафи тест

گر بشنود از دهر که مردود کف تست

Берун фиканд сиккаи зи оғӯш , дирам ро

بیرون فکند سکه ز آغوش ،درم را

То гавҳари зотати з ҳаводис башмурданд

تا گوهر ذاتت ز حوادث بشمردند

Сдгўнаҳи тамаллуқ зҳдўсаст қадам ро

صدگونه تملق زحدوث است قدم را

Огаҳи ним аз шабаҳи тўдонм ки назод аст

آگه نیم از شبه تودانم که نزاد است

Дӯшизае аз дӯдаи шабаҳи ту адам ро

دوشیزه ای از دوده شبه تو عدم را

Аз адли тугар табъи чунин муътадил ояд

از عدل توگر طبع چنین معتدل آید

Он аҳд расад олами фартути дижам ро

آن عهد رسد عالم فرتوت دژم را

Каз гум шудагии дрқлм ваҳм намонад

کز گم شدگی درقلم وهم نماند

Имкони рақами сӯрати мафҳуми ҳирам ро

امکان رقم صورت مفهوم هرم را

Гар ҷоҳи ҳасудати бҳнр ҳандасӣ уфтад

گر جاه حسودت بهنر هندسی افتد

Дар мартаба нуқсон расад аз сифри рақам ро

در مرتبه نقصان رسد از صفر رقم را

Бади хоҳи ту хўшдл ки буии чарх бслҳ аст

بد خواه تو خوشدل که بوی چرخ بصلح است

Ғофил ки кашад оштии гурги ғнм ро

غافل که کشد آشتی گرگ غنم را

Ҳар ташна ки лаб монад бар ӯ , оби лабаши даҳ

هر تشنه که لب ماند بر او ، آب لبش ده

Аз бскаҳ фишурдааст кафи ҷўдтў , ӣам ро

از بسکه فشرده است کف جودتو، یم را

Аз бскаҳи кафи роди ту бефосила бахш аст

از بسکه کف راد تو بی فاصله بخش است

Дар ҷӯади ту , неи роҳи бўдбиш ва на кам ро

در جود تو ، نی راه بودبیش و نه کم را

Дасти ту збс улфаташон дод бики ҷой

دست تو زبس الفتشان داد بیک جای

Дрмнсби ҳам дахл буд теғу қалам ро

درمنصب هم دخل بود تیغ و قلم را

Онрўз ки эсор шуҷоат нагузорад

آنروز که ایثار شجاعت نگذارد

Бе баҳраи зтиғти мгроҳўии ҳарам ро

بی بهره زتیغت مگرآهوی حرم را

Ҳар атса ки аз мағзи камони ту кушояд

هر عطسه که از مغز کمان تو گشاید

Резади бгрибони бақои хӯни адам ро

ریزد بگریبان بقا خون عدم را

Онҷо ки наҳифи тўбтб ларза кашад ом

آنجا که نهیب توبتب لرزه کشد عام

Аъамӣ мутаҳаррик нигарад набзи суқм ро

اعمی متحرک نگرد نبض سقم را

Султони ғам аз адли тўбгрихтаҳи бгзошт

سلطان غم از عدل توبگریخته بگذاشت

Дар синаи аъдои ту аўтод хем ро

در سینه اعدای تو اوتاد خیم را

Аз бскаҳ буд ёди ту дар тинати ашё

از بسکه بود یاد تو در طینت اشیا

Нисёни ту шарманда кунад шӯҳрати ҷам ро

نسیان تو شرمنده کند شهرت جم را

Афлок дар оғӯш машйат биниҳоданд

افلاک در آغوش مشیت بنهادند

Аз байъи таманнои ту қонӯни силам ро

از بیع تمنای تو قانون سلم را

Дар коргаҳи адли ту аз баси ҳунари омухт

در کارگه عدل تو از بس هنر آموخت

Адли ту бФрзндӣ , бардошти ситам ро

عدل تو بفرزندی ، برداشت ستم را

Аз бскаҳи з , рои тўстди доруии сиҳҳат

از بسکه ز، رای توستد داروی صحت

Исо бтбобт бинишонед суқм ро

عیسی بطبابت بنشانید سقم را

Рдмӣ кунад асбоби ҳирами бахти ту тарсам

ردمی کند اسباب هرم بخت تو ترسم

Каз зулфи бути ман баради ороиши хам ро

کز زلف بت من برد آرایش خم را

Аз бскаҳи ҳасад ҷамъ кунад синаи хасмат

از بسکه حسد جمع کند سینه خصمت

Аз синаи афлоки баради гӯии варам ро

از سینه افلاک برد گوی ورم را

Хасмат чу зи рӯбаҳи сифатӣ лоба гароед

خصمت چو ز روبه صفتی لابه گراید

Аз сардӣ ӯ таб шаканд шери аҷм ро

از سردی او تب شکند شیر اجم را

Зад кӯси ҳаёти абадии хасм тўчўн дид

زد کوس حیات ابدی خصم توچون دید

Сармоя ҳастӣ зи вуҷӯди ту адам ро

سرمایه هستی ز وجود تو عدم را

Тақдири паии коҳиши аҷзои вуҷӯдаш

تقدیر پی کاهش اجزای وجودش

Эксир фано дод гудози шукри ғам ро

اکسیر فنا داد گداز شکر غم را

Ромишгари адли ту сад оҳанги мухолиф

رامشگر عدل تو صد آهنگ مخالف

Бинавоз дунӣ кӯк кунад зер на Бам ро

بنواز دونی کوک کند زیر نه بم را

Мҳўисти ъдили тўкаҳи дргм шудан ӯ

محویست عدیل توکه درگم شدن او

Дахлӣ набӯд моҳии нисёни въдм ро

دخلی نبود ماحی نسیان وعدم را

эй онкӣ дар айёми ситоишгарии ту

ای آنکه در ایام ستایشگری تو

Сӯфии шимурди айби тгҳбонии дам ро

صوفی شمرد عیب تگهبانی دم را

Бхром внзр кун ки бҷўлонгаҳи мадҳат

بخرام ونظر کن که بجولانگه مدحت

Ҳури қаламами зодаи гулистони Ирам ро

حور قلمم زاده گلستان ارم را

Мадҳи ту куҷои бодаи нутқами бкФи орад

مدح تو کجا باده نطقم بکف آرد

Онҷои асари нӯш буд нашъаи сам ро

آنجا اثر نوش بود نشئه سم را

Инсоф бидиҳ бўолФрҷу анварии имрӯз

انصاف بده بوالفرج و انوری امروز

Баҳр чаҳ ғанимат нишморанд адам ро

بهر چه غنیمت نشمارند عدم را

Бисмии илоҳ аз эъҷози нафаси ҷони даҳашон боз

بسم اله از اعجاز نفس جان دهشان باز

То ман қалам андозам ва гиранд қалам ро

تا من قلم اندازم و گیرند قلم را

Аввали раҳи ин назми худ эшон бспрднд

اول ره این نظم خود ایشان بسپردند

Пас боз намудем баҳами манзили ҳам ро

پس باز نمودیم بهم منزل هم را

Биллоҳ ки на лоФў на газоф оя сидқаст

بالله که نه لافو نه گزاف آیه صدقست

Ҳосиди бўдони кӯ , шимурди кизби қисм ро

حاسد بودآن کو، شمرد کذب قسم را

Зини даст маро доштӣ он олами инсоф

زین دست مرا داشتی آن عالم انصاف

Каз риҳлат худ дод шарафи малики қадам ро

کز رحلت خود داد شرف ملک قدم را

Меъёри сухан буд ту ҳам ганҷи тамизӣ

معیار سخن بود تو هم گنج تمیزی

Дигар чаҳ тавон гуфт бибин мӯъҷизи дам ро

دیگر چه توان گفت ببین معجز دم را

Чандон ки даратро буд аз нисбати ман ор

چندان که درت را بود از نسبت من عار

Аз нисбати ман фахр буд малики аҷам ро

از نسبت من فخر بود ملک عجم را

Ман мдҳгрм лек на ҳарҷоеу томъ

من مدحگرم لیک نه هرجایی و طامع

Гардан нануҳум миннат ҳар базлу карам ро

گردن ننهم منت هر بذل و کرم را

Дастон назанад булбули ман бар гул ҳар шох

دستان نزند بلبل من بر گل هر شاخ

Бояд гули хуршед на ин савт ва нағам ро

باید گل خورشید نه این صوت و نغم را

Як манъам ва як неъмат ва як миннат ва як шукр

یک منعم و یک نعمت و یک منت و یک شکر

Сад шукр ки тақдири чунин рондаи қалам ро

صد شکر که تقدیر چنین رانده قلم را

Гар ҷоҳилӣ овоза диҳад ин чаҳ тарона аст

گر جاهلی آوازه دهد این چه ترانه است

Ҳоҷати бабр аз ёд чаҳ бисёр ва чаҳ кам ро

حاجت ببر از یاد چه بسیار و چه کم را

Гӯям ки бирав , жожи мхо , боди мпимо

گویم که برو، ژاژ مخا ، باد مپیما

Ин поя мусаллам набӯд ҳотаму ҷам ро

این پایه مسلم نبود حاتم و جم را

Имкон буд имкон ки ҳамаи аҷз ва ниёз аст

امکان بود امکان که همه عجز و نیاز است

Сармояи фитрат чаҳ салотин чаҳ хадам ро

سرمایه فطرت چه سلاطین چه خدم را

Султону гадо дар талаби ҷома ва нонанд

سلطان و گدا در طلب جامه و نانند

То боз бигиранд ҷасадроу шикам ро

تا باز بگیرند جسد را و شکم را

Мумкин ҳунараш чист зи як дар талабидан

ممکن هنرش چیست ز یک در طلبیدن

Айбаш чаҳ баҳр дар шудани эсори нъм ро

عیبش چه بهر در شدن ایثار نعم را

Ёрб мадаи ин айб ки заҳмат надаҳум боз

یارب مده این عیب که زحمت ندهم باز

Дар зевари ин зишт , бароҳину ҳукм ро

در زیور این زشت، براهین و حکم را

Урфии ҳамаи лофии бдъо , тези қалами шӯ

عرفی همه لافی بدعا، تیز قلم شو

Башитоб ки майдон нашавад танги рақам ро

بشتاب که میدان نشود تنگ رقم را

То аз кашиши хоҳиши овезаши мақсӯд

تا از کشش خواهش آویزش مقصود

Табъ ки беҷода буд озўи карам ро

طبع که بی جاده بود آزو کرم را

Дар хоҳиши умри ту абади боди мўлаҳ

در خواهش عمر تو ابد باد موله

Зоўизши аҳди ту шарафи боди қадам ро

زآویزش عهد تو شرف باد قدم را

Снътгҳшони чашму дили хасми ту бодо

صنعتگهشان چشم و دل خصم تو بادا

То санъати таҳлил буд оташу нам ро

تا صنعت تحلیل بود آتش و نم را