Ишқи кӯ то нав кунам бо дарди паймонии дуруст

عشق کو تا نو کنم با درد پیمانی درست

Аз фиғон дар шаҳр нагузорам гиребонии дуруст

از فغان در شهر نگذارم گریبانی درست

Бо вуҷӯди он ки ишқ оварад сад доруии талх

با وجود آن که عشق آورد صد داروی تلخ

Баҳри дард мо нашуд асбоби дармонии дуруст

بهر درد ما نشد اسباب درمانی درست

То набардами сад шикоф аз даст , гиребонам наҳашт

تا نبردم صد شکاف از دست، گریبانم نهشت

Вой агар будӣ ба дасти ғами гиребонии дуруст

وای اگر بودی به دست غم گریبانی درست

Ғам надорамгар буд сомони айшами нотамом

غم ندارم گر بود سامان عیشم ناتمام

Айб бошад суфра ӣ дарвешро нонеи дуруст

عیب باشد سفره ی درویش را نانی درست

Сайди ишқ ар хом бошад ним хӯрд оташ аст

صید عشق ار خام باشد نیم خورد آتش است

Нест дар хон муҳаббати мурғи барӣонеи дуруст

نیست در خوان محبت مرغ بریانی درست

Гашти куфр олӯдаемонаш зи таъни қудсён

گشت کفر آلوده ایمانش ز طعن قدسیان

Ҳар ки дар айём ҳасанат дошт ӣмонии дуруст

هر که در ایام حسنت داشت ایمانی درست

Бо ҳамаи каҷи нағмаи ?гиии хнднди зоғони чаман

با همه کج نغمه گی خندند زاغان چمن

Андалебӣ гар занад ногоҳ дастонеи дуруст

عندلیبی گر زند ناگاه دستانی درست

Чанд урфии банда ӣ фармон худ бошӣ , касе

چند عرفی بنده ی فرمان خود باشی، کسی

Бандагиро мекунад нисбат ба султонии дуруст

بندگی را می کند نسبت به سلطانی درست