Чаро хаҷал накунад чашми ашкбори маро

چرا خجل نکند چشم اشکبار مرا

Ки орзӯӣ дил оварад дар канори маро

که آرزوی دل آورد در کنار مرا

Ба роҳ ғшқ нагирам зшўқи болу парӣ

به راه عشق نگیرم ز شوق بال و پری

Ки не пиёда шуморанд неи савори маро

که نی پیاده شمارند نی سوار مرا

Фиғони зи ншأ ӣ дуни ҳимматӣ , казин шодам

فغان ز منشأ دون همتی، کزین شادم

Ки ҳеҷ ком наёрад ба интизори маро

که هیچ کام نیارد به انتظار مرا

На роми мардуми аҳлам на сайди муршиди шаҳр

نه رام مردم اهلم نه صید مرشد شهر

Нишастаам ки насимӣ кунад шикори маро

نشسته ام که نسیمی کند شکار مرا

зи бими фитна ӣ шодӣ чу кӯдакони ҳамаи умр

ز بیم فتنه ی شادی چو کودکان همه عمر

Ғамати гирифта дар оғӯш ва дар канори маро

غمت گرفته در آغوش و در کنار مرا

Мё ба малики адам , он чунон макун урфӣ

میا به ملک عدم، آن چنان مکن عرفی

Ки беғамӣ нашносад дар ин диёри маро

که بی غمی نشناسد در این دیار مرا