Гар ба дайрами талабади мғбчаҳ ӣ ҳури сиришт

گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت

Бими дӯзах барам аз ёди ҷӯи умеди биҳишт

بیم دوزخ برم از یاد جو امید بهشت

Нисбати сбҳаҳу зуннори ду сад ранг омехт

نسبت سبحه و زنار دو صد رنگ آمیخت

Вар на ин ришта ӣ паймонаст ки одами бсршт

ور نه این رشته ی پیمانست که آدم بسرشت

Ъушрати рафтаи мҷуи боз , ки деҳқони фалак

عشرت رفته مجو باز، که دهقان فلک

Тухм ҳар кушта ки бадрӯд дигар бор бикушт

تخم هر کشته که بدرود دگر بار بکشت

Соғар май чу диҳии бӯсаи зи пай низ бидиҳ

ساغر می چو دهی بوسه ز پی نیز بده

Ба надомат бикашамгар ки кунандам ба биҳишт

به ندامت بکشم گر که کنندم به بهشت

Тарки дайн дар раҳи маъшӯқ гуноҳаст , вале

ترک دین در ره معشوق گناه است، ولی

На гуноҳаст ки дар нома тавонанд навишт

نه گناه است که در نامه توانند نوشت

Ин қадари каъбаи парастӣ ки ту дории урфӣ

این قدر کعبه پرستی که تو داری عرفی

Аз ту ояд ки кунӣ манъи ман аз тўФи кунишат

از تو آید که کنی منع من از طوف کنشت