Дар муҳаббати лаби хушку дил тар ме хандад

در محبت لب خشک و دل تر می خندد

Масти махмур дар ин танг шукр ме хандад

مست مخمور در این تنگ شکر می خندد

Аҳли дил ханда занонанд ва намебинад кас

اهل دل خنده زنانند و نمی بیند کس

Лаби ин ҷамъ ба ойин дигар ме хандад

لب این جمع به آیین دگر می خندد

эй кулем , оташи эмин , гули мақсӯди ту , чист

ای کلیم، آتش ایمن، گل مقصود تو، چیست

Ба таманнои маҳоли ту шаҷар ме хандад

به تمنای محال تو شجر می خندد

Дида аз шоҳиди умеди фурӯбанд ва бибин

دیده از شاهد امید فروبند و ببین

Ки лаби шом ба сад завқ саҳар ме хандад

که لب شام به صد ذوق سحر می خندد

Кам мабод обу ҳавои чамани мо , ки дар ӯ

کم مباد آب و هوای چمن ما، که در او

Гули пажмурда ба аз лола тар ме хандад

گل پژمرده به از لالهٔ تر می خندد

Дили урфӣ буд он мурғи хазони парварда

دل عرفی بود آن مرغ خزان پرورده

Ки ба ҳабси нафас ва бастан пар ме хандад

که به حبس نفس و بستن پر می خندد