Ба ёдами ҳаргизи он нахли қад мавзун наме ояд

به یادم هرگز آن نخل قد موزون نمی آید

Ки аз ҳар дидаам сад чашмаи хӯн берун наме ояд

که از هر دیده ام صد چشمه خون بیرون نمی آید

Кадомин дӯст меояд ба наздики ман гирён

کدامین دوست می آید به نزدیک من گریان

Ки то омад брмн , сад қадам берун наме ояд

که تا آمد برمن، صد قدم بیرون نمی آید

намедонам ки санги фитна дар ҳангома май борад

نمی دانم که سنگ فتنه در هنگامه می بارد

Ки ин бераҳмӣ аз бедод гардун наме ояд

که این بی رحمی از بیداد گردون نمی آید

Ба доғ дил кунад дасти маломати он нмксоиӣ

به داغ دل کند دست ملامت آن نمکسایی

Ки ҳангоми табассум зон лаб мегаван наме ояд

که هنگام تبسم زان لب میگون نمی آید

зи номи ноқа гоҳе дӯстро аз нор ме гирад

ز نام ناقه گاهی دوست را از نار می گیرد

Ки дигари ҷусту ҷӯии Лайлӣ аз маҷнӯн наме ояд

که دیگر جست و جوی لیلی از مجنون نمی آید

Назд ин гиряҳо бар оташами обӣ ва донистам

نزد این گریه ها بر آتشم آبی و دانستم

Ки сад тӯфони Нӯҳ аз ӯҳдааш берун наме ояд

که صد توفان نوح از عهده اش بیرون نمی آید