зи шаҳри дил ба гӯшам ҳар нафас фарёд ме ояд

ز شهر دل به گوشم هر نفس فریاد می آید

Ки инак лашгари ғами хуш ба истеъдод ме ояд

که اینک لشگر غم خوش به استعداد می آید

Агар ширини Аннанро гарм созад , бингарад хусрав

اگر شیرین عنان را گرم سازد، بنگرد خسرو

Ки гулгуни ҷониб ӯ , ё бар Фарҳод ме ояд

که گلگون جانب او ، یا بر فرهاد می آید

Дилам дар доми он сайёд мустағнӣаст ва май тарсам

دلم در دام آن صیاد مستغنی است و می ترسم

Ки уфтати рахнае дар дом то сайёд ме ояд

که افتت رخنه ای در دام تا صیاد می آید

Насиҳат мекунандам дӯстон , эй ғами биё ва ту

نصیحت می کنندم دوستان، ای غم بیا و تو

Ба хошоки ман оташи зан , ки ин ҷо бод ме ояд

به خاشاک من آتش زن، که این جا باد می آید

намеояд зи парвизи истимоъаш , варна ширин ро

نمی آید ز پرویز استماعش، ورنه شیرین را

зи сар то пои садои нола Фарҳод ме ояд

ز سر تا پا صدای نالهٔ فرهاد می آید

Ҳамоно дидаи урфии иззатӣ зон длФриби имшаб

همانا دیده عرفی عزتی زان دلفریب امشب

Ки меояд зи базмаши боз , хуш дилшод ме ояд

که می آید ز بزمش باز، خوش دلشاد می آید