зи нанги офияти бозами дили шарманда май сӯзад

ز ننگ عافیت بازم دل شرمنده می سوزد

На аз дил гиря меҷӯшад , на бар лаби ханда май сӯзад

نه از دل گریه می جوشد، نه بر لب خنده می سوزد

Чароғ равшанаст азъшқ ӯ дрмҷмъ ҳастӣ

چراغ روشن است ازعشق او درمجمع هستی

Каз овози фурӯғаш май гудозади банда , май сӯзад

کز آواز فروغش می گدازد بنده، می سوزد

На танҳо ишқи сӯзад , сокинон малик ҳастӣ ро

نه تنها عشق سوزد، ساکنان ملک هستی را

Дар ин тӯфони оташ , рафтау оянда май сӯзад

در این توفان آتش، رفته و آینده می سوزد

Макун бар иззати худ такя , урфӣ , шарт ишқаст ин

مکن بر عزت خود تکیه، عرفی، شرط عشق است این

Ки аксари обрӯии гавҳари арзанда май сӯзад

که اکثر آبروی گوهر ارزنده می سوزد