Мардум ва дорад ҷамол ӯ дилами равшан ҳануз

مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

Нур май боради зи нахли водии эмин ҳануз

نور می بارد ز نخل وادی ایمن هنوز

Буии пероҳани димоғи пер канъон ме газад

بوی پیراهن دماغ پیر کنعان می گزد

Вар на бод Миср дорад буии пероҳан ҳануз

ور نه باد مصر دارد بوی پیراهن هنوز

Бас ки дӯш аз дӯди дили кошонаро пар карда ам

بس که دوش از دود دل کاشانه را پر کرده ام

Хоки гашт ва равшаноӣ нест дар гулхан ҳануз

خاک گشت و روشنایی نیست در گلخن هنوز

Баъди мурдани байн ки аз субҳи азали маъшӯқу ишқ

بعد مردن بین که از صبح ازل معشوق و عشق

Рӯ ба ҳам тозанд , не дастасту неи доман ҳануз

رو به هم تازند، نی دست است و نی دامن هنوز

Дар баҳорон май вазади боди нишоту даҳр ро

در بهاران می وزد باد نشاط و دهر را

Як гулии зин боғ нашукуфтааст дар гулшан ҳануз

یک گلی زین باغ نشکفته است در گلشن هنوز

Ҳарфи маснадгоҳи ҷам , урфӣ , мёўр бар забон

حرف مسندگاه جم، عرفی، میاور بر زبان

Бо чунон мастӣ ки медонад раҳи гулхан ҳануз

با چنان مستی که می داند ره گلخن هنوز