Ҳошо ки барқи ҳасан буд ишқи хонаи сӯз

حاشا که برق حسن بود عشق خانه سوز

Барқаст ҳасан , шуълаи гудозу баҳонаи сӯз

برق است حسن، شعله گداز و بهانه سوز

То кӣ баҳонагирӣу осӯдагӣ , ки ҳаст

تا کی بهانه گیری و آسودگی، که هست

Номӯси дардпарвар ва садҳо баҳонаи сӯз

ناموس درد پرور و صدها بهانه سوز

Дар мазраъи ҷаҳони мФшони донаи умед

در مزرع جهان مفشان دانهٔ امید

Зини дашти бргзр ки заминӣаст донаи сӯз

زین دشت برگذر که زمینی است دانه سوز

Гуфтӣ чаҳ тоираст дили синаи душманат

گفتی چه طایر است دل سینه دشمنت

Оташ ба хеш дар задау ошиёнаи сӯз

آتش به خویش در زده و آشیانه سوز

Дар хирмани замонаи занами оташ аз фиғон

در خرمن زمانه زنم آتش از فغان

Шавқи ту ҷони гудози ман ва ман замонаи сӯз

شوق تو جان گداز من و من زمانه سوز

Чун сайли оташ омадаам , масти иштиёқ

چون سیل آتش آمده ام، مست اشتیاق

Каз бӯсаҳои гарм шавад остонаи сӯз

کز بوسه های گرم شود آستانه سوز

Урфии мҷуи ниҳояти айёми дӯстӣ

عرفی مجو نهایت ایام دوستی

Дарёӣ оташаст муҳаббат , каронаи сӯз

دریای آتش است محبت، کرانه سوز