Ба умрҳо нануҳум пои буруни зи хонаи хеш

به عمرها ننهم پا برون ز خانهٔ خویش

Нигоҳбони худами ман бар остонаи хеш

نگاهبان خودم من بر آستانهٔ خویش

Ба ҳар тариқ ки бигузашта бетаассуф нест

به هر طریق که بگذشته بی تاسف نیست

Ба сӯзу доғи дайу ъушрати шабонаи хеш

به سوز و داغ دی و عشرت شبانهٔ خویش

Дар он диёр дилам карда ху ба бади мастӣ

در آن دیار دلم کرده خو به بد مستی

Ки мӯҳтасиб кунад аз шуълаи тозӣонаи хеш

که محتسب کند از شعله تازیانهٔ خویش

зи мушкилоти муҳаббати ниФкнми домӣ

ز مشکلات محبت نیفکنم دامی

Ки мурғ ақл насозад ба обу донаи хеш

که مرغ عقل نسازد به آب و دانهٔ خویش

Наҳуфтаи сари даҳум аз дидаи сайли хӯн , ки мабод

نهفته سر دهم از دیده سیل خون، که مباد

Ғами замонаи баради ҷадвалӣ ба хонаи хеш

غم زمانه برد جدولی به خانهٔ خویش

Дар ин макуш ки ояд дилат ба ҷон , урфӣ

در این مکوش که آید دلت به جان، عرفی

Ки мурғ шавқ бихобад дар ошиёнаи хеш

که مرغ شوق بخوابد در آشیانهٔ خویش