Танҳо нишин гӯша ғмхонаҳ худем

تنها نشین گوشهٔ غمخانهٔ خودیم

Ганҷ ғамем ва дар дил вайрона худем

گنج غمیم و در دل ویرانهٔ خودیم

Лаб тар накардаем зи ҷому сабуии кас

لب تر نکرده ایم ز جام و سبوی کس

Ҷовиди масти ҷуръа ва паймона худем

جاوید مست جرعه و پیمانهٔ خودیم

Бо ғам нишастаем ба тадбири ақли хеш

با غم نشسته ایم به تدبیر عقل خویش

Мо ошно ба душман ва бегона худем

ما آشنا به دشمن و بیگانهٔ خودیم

Бас дар гушӯдаем , чаҳ душман , чаҳ дӯст ро

بس در گشوده ایم، چه دشمن، چه دوست را

Мо қуфл бекушод дар хона худем

ما قفل بی گشاد در خانهٔ خودیم

Ширин накардаем лаб аз гуфту гӯии кас

شیرین نکرده ایم لب از گفت و گوی کس

Лабҳо ба заҳри шаста афсона худем

لب ها به زهر شستهٔ افسانهٔ خودیم

Гоҳе фиреби тавба ва гоҳе фасоди зарқ

گاهی فریب توبه و گاهی فساد زرق

Бозичаи табиат тифлона худем

بازیچهٔ طبیعت طفلانهٔ خودیم

Ғайрат раво надошт ки бурқаъ барафканем

غیرت روا نداشت که برقع برافکنیم

То ҷумла бингаранд ки ҷонона худем

تا جمله بنگرند که جانانهٔ خودیم

Урфӣ бирав , таҳия афсун макун ки мо

عرفی برو، تهیهٔ افسون مکن که ما

Сайди фиреби доми худ ва дона худем

صید فریب دام خود و دانهٔ خودیم