Манам ки пораи дил дар даҳон ғам дорам

منم که پارهٔ دل در دهان غم دارم

Ба зери носиаҳи сад остон ғам дорам

به زیر ناصیه صد آستان غم دارم

Дилӣ ки захм пазирӣ кунад наме байнам

دلی که زخم پذیری کند نمی بینم

Вагар на тири нафас дар даҳон ғам дорам

وگر نه تیر نفس در دهان غم دارم

Агар чаҳ ҷон ба ғамат додаам , ба гуфта хеш

اگر چه جان به غمت داده ام، به گفتهٔ خویش

Агар ғамат бигурезад зиён ғам дорам

اگر غمت بگریزد زیان غم دارم

Бигӯ ба шодии васлат ки теғ бардорад

بگو به شادی وصلت که تیغ بردارد

Ки майли замзамаи аломон ғам дорам

که میل زمزمهٔ الامان غم دارم

Чаро ғамаш накунад бар ман эътимод ки ман

چرا غمش نکند بر من اعتماد که من

Ситам кашида вале меҳрбон ғам дорам

ستم کشیده ولی مهربان غم دارم

Гар аз биҳишт шавад маъсияти Аннани тобам

گر از بهشت شود معصیت عنان تابم

Ҳазор шукр ки сад бӯстон ғам дорам

هزار شکر که صد بوستان غم دارم

Чигуна фаҳм ҳадисам кунанд бе дардон

چگونه فهم حدیثم کنند بی دردان

Ки шаҳрзоди малолам , забон ғам дорам

که شهرزاد ملالم، زبان غم دارم

Аз он диёр адам шуд мусаххарами урфӣ

از آن دیار عدم شد مسخرم عرفی

Ки сад сипоҳи бало дар Аннан ғам дорам

که صد سپاه بلا در عنان غم دارم